اثر محلول پاشی قبل از برداشت اتفن بر خواص کیفی میوه های انگور رقم قزل اوزوم (Vitis vinifera L. var. Ghizil Uzum)
دوره 26، شماره 2، تابستان 1391
https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.14679
رسول جلیلی مرندی، حامد دولتی بانه، محسن اسمعیلی، رامین حاجی تقی لو، ربابه ابراهیمی تازه کندی
چکیده کاربرد اتفن روش موثر در افزایش کیفیت میوه های انگور معرفی شده است. در این پژوهش اثر کاربرد قبل از برداشت غلظت های اتفن در 4 سطح (صفر، 150، 250 و 300 میلی گرم در لیتر) و زمان تیمار اتفن در 2 سطح (10 الی 20 درصد از تغییر رنگ حبه ها و 50 الی 70 درصد از تغییر رنگ حبه ها) بر شاخص های مختلف کیفی در زمان برداشت میوه انگور رقم قزل اوزوم مورد ارزیابی قرار گرفت. صفات کیفی مور بررسی شامل مواد جامد محلول، اسیدهای قابل تیتراسیون، ضریب رسیدگی، ترکیبات فنولی کل، سفتی بافت و رنگ میوه بود. غلظت های مختلف اتفن بر تمامی خواص کیفی حبه ها معنی دار بود. اما زمان های محلول پاشی اتفن بر اسیدهای قابل تیتراسیون، ضریب رسیدگی، ترکیبات فنولی کل و سفتی میوه تاثیر داشت. نتایج نشان داد که غلظت 250 میلی گرم در لیتر اتفن و زمان تیمار اتفن در مرحله 50 الی 70 درصد از تغییر رنگ حبه ها، بیشترین اثر را بر روی کیفیت حبه ها داشت. بر اساس نتایج بدست آمده استفاده از اتفن با غلظت بهینه و در زمان مناسب می تواند به عنوان راهبرد مؤثری در تکنولوژی قبل از برداشت انگور از لحاظ رنگ و کیفیت مطلوب حبه ها باشد.
تاثیر سطوح شوری بر ویژگی های مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی دو رقم انگور
دوره 26، شماره 1، بهار 1391
https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.12895
رسول جلیلی مرندی، عباس حسنی، حامد دولتی بانه، رامین حاجی تقی لو، حسین یوسف زاده
چکیده در این پژوهش تحمل دو رقم انگور (قزل ازوم و بیدانه قرمز) براساس آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار، در سطوح مختلف شوری (صفر، 50، 100، 150 میلی مولار) مورد ارزیابی قرار گرفت. تنش شوری بر روی نهال های یک ساله انگور با 4 جوانه انجام شد. سه ماه بعد از شروع تیمار تنش، نتایج داده ها جمع آوری گردید. براساس نتایج بدست آمده تاثیر رقم و سطوح شوری بر صفات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی معنی دار بود. اما سطوح مختلف شوری تاثیری بر طول ساقه نداشت. اثر متقابل رقم× سطوح شوری در طول ساقه، وزن تر و خشک برگ، وزن خشک ساقه، شاخص کلروفیل، میزان قندهای محلول و دمای برگ معنی دار بود. با افزایش سطح شوری، تعداد برگ در هر بوته، سطح برگ، وزن تر و خشک برگ، وزن خشک ساقه و ریشه، محتوای نسبی آب برگ و شاخص کلروفیل به طور معنی دار کاهش یافت. اما میزان پرولین، قندهای محلول و دمای برگ افزایش یافت. تمامی صفات اندازه گیری شده در رقم قزل ازوم بیشتر بود. اما میزان دمای برگ آن نسبت به رقم قرمز بیدانه کمتر بود. براساس نتایج به دست آمده، قزل ازوم از لحاظ خصوصیات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی نسبت به رقم قرمز بیدانه، در مقابل سطوح مختلف شوری اعمال شده مقاوم بود.
