با همکاری انجمن علمی منظر ایران
نویسنده = مصباح بابالار

اثر تیمارهای داشت و پس از برداشت اسیدسالیسیلیک و پوتریسین بر برخی فاکتورهای کیفی میوه سیب رقم ’گرانی اسمیت‘

دوره 28، شماره 4، زمستان 1393، صفحه 479-486

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.45084

مصباح بابالار، آرزو عسگرپور، محمد علی عسگری

چکیده در این تحقیق اثر اسیدسالیسیلیک و پوتریسین هر کدام در چهار غلظت صفر، 5/0، 1 و 2 میلی‌مولار به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار بر روی 16 درخت 18 ساله سیب رقم ’گرانی اسمیت‘ (در مجموع 48 درخت) مطالعه شد. اعمال تیمارها در سه نوبت به ترتیب، بلافاصله بعد از تمام گل، 45 روز بعد از تمام گل و نیز 116 روز بعد از تمام گل (2 هفته قبل از برداشت) مه‌افشانی شدند. بعد از برداشت از هر تکرار سه الی چهار میوه انتخاب، و در تیمارهای ذکر شده به مدت 30 دقیقه غوطه ور، بسته‌بندی و به سردخانه با دمای 5/0±1 درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی ٩٠- 85 درصد منتقل شدند. نمونه‌ها با فاصله 4۵ روز در 5 مرحله از سردخانه‌‌ خارج و میزان کاهش وزن، سفتی بافت، میزان مواد جامد قابل حل، اسیدیته، pH و شاخص طعم اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که با گذشت زمان درصد کاهش وزن نمونه‌های تیمار شده کمتر از نمونه های شاهد بودند با این حال سفتی و درصد اسیدهای آلی نمونه های تیمار شده بیشتر از شاهد بودند. سطوح 1 و2 میلی مولار اسیدسالیسیلیک و پوتریسین 1 میلی مولارسفتی بیش‌تر و درصد کاهش وزن کمتری نسبت به شاهد نشان دادند (05/0>p). مقادیر اسیدهای آلی نیز در نمونه های تیمار شده با اسیدسالیسیک 2 میلی مولار به طور معنی داری بیش‌تر از نمونه های شاهد بودند ولی پوتریسین تأثیر معنی داری بر درصد اسیدهای آلی نداشت. مواد جامد قابل حل نمونه های تیمار شده با اسید سالیسیسلیک و پوتریسین با غلظت 1 و 2 میلی مولار در ابتدای آزمایش به طور معنی داری (05/0>p) کمتر از نمونه های شاهد بودند، در حالی‌که در مراحل پایانی مقادیر مواد جامد قابل حل بیش‌تر از شاهد بودند. فاکتورهای pH و شاخص طعم تحت تأثیر تیمارهای مختلف قرار نگرفتند.

اثرمحلول‌پاشی مونو و دی‌ پتاسیم فسفات بر برخی ویژگی‌های کمی و کیفی انار رقم ’ملس ساوه‘

دوره 28، شماره 3، پاییز 1393، صفحه 379-387

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.42862

محمد علی عسگری سرچشمه، مصباح بابالار، مرجان السادات حسینی، مجید امانی‌بِنی

چکیده پژوهش حاضر به منظور مطالعه اثر محلول‌پاشی ترکیب دو نمک مونو پتاسیم فسفات و دی پتاسیم فسفات بر برخی ویژگی‌های کمی و کیفی انار رقم’ملس ساوه، در مرکز تحقیقات انار شهر ساوه در سال1390 اجرا گردید. جهت تنظیم pH محلول، نمک‌های مونو پتاسیم فسفات و دی پتاسیم فسفات به ترتیب با نسبت یک به سه با هم ترکیب شده و محلول ترکیبی (مونو و دی پتاسیم فسفات) مورد مطالعه قرار گرفت. محلول‌پاشی مونو و دی پتاسیم فسفات با چهار غلظت (0، 05/0، 1/0 و 2/0 درصد) و در دو مرحله (تمام گل و یک ماه بعد از تمام گل) در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در هر تیمار انجام پذیرفت. نتایج حاصله نشان داد محلول‌پاشی با غلظت‌های 1/0 و 2/0 درصد باعث افزایش معنی‌دار عملکرد، تعداد میوه و اسید قابل تیتراسیون در مقایسه با شاهد گردیده است، به‌طوری‌که محلول‌پاشی با غلظت 1/0 درصد باعث افزایش 16/12 درصدی عملکرد و افزایش 17/9 درصد در تعداد میوه نسبت به شاهد شده است. هم‌چنین محلول‌پاشی باعث افزایش معنی‌دار در مقدار عصاره آریل‌ها و شدت رنگ عصاره در مقایسه با شاهد شده است و بالاترین مقدار عصاره آریل‌‌ها و شدت رنگ عصاره به ترتیب با تیمار‌های 2/0 و 1/0 درصد به‌دست آمد. محلول‌پاشی با غلظت 2/0 درصد سبب کاهش 10 درصدی نسبت مواد جامد محلول به اسید قابل تیتراسیون در مقایسه با شاهد شده است. با توجه به نتایج این آزمایش مشاهده می‌شود که در اثر محلول‌پاشی مونو و دی پتاسیم فسفات با غلظت 1/0 درصد نتایج بهتری نسبت به سایر غلظت‌ها به‌دست آمده است.

تأثیر اسید‌‌ سالیسیلیک و تنش شوری بر جوانه‌زنی بذر و آنتی‌اکسیدان‌های فراسودمند در جوانه‌های کلم براکلی

دوره 28، شماره 3، پاییز 1393، صفحه 388-398

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.42863

مصباح بابالار، جواد هاشمی، یونس مستوفی

چکیده سولفورافان ماده‌ای بسیار قوی در کنترل سرطان می‌باشد. این ماده در کلم براکلی تولید می‌شود و به نظر می‌رسد تنش شوری از طریق فعال کردن مقاومت اکتسابی سیستمیک باعث بیش‌تر شدن تولید سولفورافان گردد. با هدف به‌دست آوردن غلظت مناسب شوری برای تولید حداکثر سولفورافان، به‌همراه کنترل درصد جوانه‌زنی، تیمار با NaCl در 5 سطح0، 50، 100، 150، 200 میلی‌مولار به‌همراه اسیدسالیسیلیک (0 ، 100،200 میکرومولار) مورد آزمایش قرار گرفت. برای بررسی تأثیر تیمارها بر حداکثر درصد جوانه‌زنی، سرعت افزایش و زمان لگ، مدل لجستیک استفاده شد و سولفورافان و ویتامین ث با استفاده از HPLC اندازه‌گیری شدند. اسید سالیسیلیک مقاومت به شوری را افزایش داد. ترکیب اسید سالیسیلیک و کلرید سدیم غلظت سولفورافان و ویتامین‌ث را افزایش داد. تیمار100 میکرومولار اسید سالیسیلیک به‌همراه 100 میلی‌مولار کلرید سدیم بالاترین غلظت سولفورافان و ویتامین ث، به‌همراه بهترین فاکتورهای رشدی را ایجاد نمود.

مقایسه کاربرد پوتریسین و تیمار گرمایی بر کیفیت انبارمانی دو رقم گلابی «شاه میوه» و «اسپادونا»

دوره 28، شماره 2، تابستان 1393، صفحه 228-235

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.39406

مصباح بابالار، مرجان السادات حسینی، محمدعلی عسکری چشمه، سهراب داورپناه

چکیده گلابی یکی از میوه‌های مهم مناطق معتدله در حدود 50 کشور از سراسر جهان است. ارقام گلابی شاه‌میوه و اسپادونا در سه مرحله در زمان داشت با غلظت‌های مختلف پوتریسین (صفر، 5/0، 1 و 2 میلی‌مولار) مه‌افشانی شدند و پس از برداشت در همان غلظت‌های پوتریسین غوطه‌ور شدند و هم‌چنین از تیمار گرمایی (40 و 50 درجه سانتی‌گراد و شاهد) به‌صورت غوطه‌وری استفاده گردید. میوه‌ها بعد از تیمار در دمای1 ±0درجه سانتی گراد به‌مدت 5 ماه نگهداری شدند. آزمایش بر پایه فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار انجام شد. میوه ها در طول دوره نگهداری هر سه هفته یکبار از انبار خارج و از نظر فاکتور های مختلف کمی و کیفی مثل رنگ سطحی، کاهش وزن، سفتی بافت میوه، pH، اسیدیته قابل تیتراسیون، مواد جامد محلول، شاخص طعم و ویتامین C مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نتایج نشان داد سفتی، pH و شاخص طعم در رقم شاه میوه نسبت به اسپادونا بیشتر است. زاویه هیو، درخشندگی، کاهش وزن، TAو TSS در رقم اسپادونا بیشتر از رقم شاه میوه می باشد. تیمارهای 1 و 2 میلی مولار پوتریسین بیش ترین سفتی و کم ترین مقدار pH، TSSو شاخص طعم را در هر دو رقم نشان دادند. تیمار گرمایی40 و 50 درجه سانتی-گراد به‌ترتیب در رقم های شاه میوه و اسپادونا باعث افزایش TSS و شاخص طعم شد. در کل رقم اسپادونا از نظر اکثر خصوصیات کمی و کیفی برای عرضه به بازار و نگهداری در انبار بهتر از رقم شاه میوه می باشد.

بررسی اثر سطوح تراکم کاشت بر عملکرد و کیفیت میوه توت فرنگی رقم سلوا در سیستم کشت بدون خاک عمودی

دوره 24، شماره 1، تابستان 1389

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3636

اعظم سیدی، علی عبادی، مصباح بابالار، بهروز سعیدی

چکیده چکیده در این پژوهش به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف تراکم کاشت بر عملکرد و کیفیت میوه توت‌فرنگی رقم سلوا، تحقیقی در گلخانه و آزمایشگاه‌های گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران طی سال های 1384 -1383 اجرا گردید .در این آزمایش، نشاءهای توت ‌فرنگی‌ داخل حفره هایی که بر روی کیسه‌های پلاستیکی استوانه‌ای شکل (ستون) تعبیه شده بودند، به صورت فاکتوریل در قالب طرح آزمایشی بلوک های کامل تصادفی کشت شدند. در هر ستون 16 یا 24 بوته کشت گردید و فاصله بین ستون ها 100 و 75 سانتی متر در نظر گرفته شد و آزمایش در سه تکرار انجام گرفت. نتایج نشان داد که تراکم بوته در هر ستون بر عملکرد تک بوته و فاصله بین ستون ها برعملکرد تک بوته و عملکرد هر ستون تأثیر معنی‌دار داشت. میزان عملکرد تک بوته در تراکم 16 بوته روی ستون نسبت به تراکم 24 بوته روی ستون بیشتر بود و در فاصله 100 سانتی متر نسبت به فاصله 75 سانتی متر بین ستونها، افزایش عملکرد در هر بوته و در هر ستون مشاهده گردید. در روی هر ستون، در گیاهان یک چهارم بالایی نسبت به گیاهان یک چهارم پایینی آن ستون، میزان عملکرد تک بوته حدود 50 گرم و عملکرد کل بوته ها حدود 300 گرم افزایش نشان داد .در مجموع، علیرغم عملکرد کمتر تک بوته ها در تراکم 24 بوته در روی هر ستون و فاصله 75 سانتی متر بین ستون ها ، عملکرد کل آن ها نسبت به تراکم 16 بوته روی هر ستون و فاصله 100 سانتی متر بین ستون ها افزایش نشان داد. تیمارهای مورد نظر بر بیشتر صفات کیفی اندازه گیری شده از جمله طول و قطر میوه، میزان ویتامین ث، pH ، مواد جامد محلول(TSS)، درجه اسیدیته(TA)، شاخص طعم میوه (TSS/TA) و ... تأثیر معنی‌داری نداشتند. با این حال کلیه موارد فوق در تیمار 16 بوته و فاصله 100 سانتی متر نسبت به تیمارهای دیگر برتری نشان داد. واژه های کلیدی: توت فرنگی،سلوا، تراکم کاشت، کشت عمودی، عملکرد، کیفیت

تأثیر استفاده از زئولیت خام ‌و زئولیت غنی شده با NH4 بر عملکرد و کیفیت

دوره 23، شماره 2، زمستان 1388

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1388i2.2567

آزاده اسفندیاری، تکتم سادات تقوی، مصباح بابالار، مجتبی دلشاد

چکیده چکیده به منظور مطالعه اثر بستر زئولیت در مقایسه با پرلیت بر عملکرد و کیفیت میوه گوجه فرنگی (Lycopersicon esculentum Mill. cv. Beril ) در کشت هیدروپونیک، بسترهای متفاوت پرلیت، مخلوط حجمی زئولیت غنی شده با آمونیوم به همراه پرلیت و زئولیت خام و پرلیت (vz10/vp 90) به صورت کرت خرد شده و طرح بلوک کاملا تصادفی با دو محلول غذایی (محلول غذایی با فرمول کامل و محلول غذایی با 30% کاهش نیتروژن) مورد بررسی قرار گرفتند. در طول دوره رشد صفات کمی و کیفی میوه مورد ارزیابی قرار گرفتند و مشخص شد که وزن میوه ها، طول آنها و درصد اسیدیته با کاهش نیتروژن در محلول غذایی کاهش یافت؛ میوه‌های ریز (زیر 70 گرم) با کاهش نیتروژن افزایش پیدا کرد و عملکرد میوه‌ها تحت تأثیر محلول قرار نگرفت. بستر بر عملکرد میوه ها، تعداد میوه در بوته، وزن میوه، تولید میوه‌های متوسط (70-100 گرم) تأثیر معنی دار داشت و بیشترین مقدار این صفات در بستر زئولیت غنی شده و پرلیت بدست آمد. اثر متقابل محلول ضعیف شده و بستر زئولیت شارژ شده، باعث کاهش وزن میوه، درصد ماده خشک میوه و درصد ویتامین ث شد. در مورد میزان مواد جامد قابل حل، سفتی و چگالی میوه‌ها تفاوت معنی داری در بین تیمارها دیده نشد. واژه‌های کلیدی: هیدروپونیک، بستر کشت، زئولیت، نیتروژن

آنالیز رشد و بررسی تغییرات کربوهیدرات‌های غیر ساختمانی ساده هنگام تشکیل سوخ در ارقام پیاز در شرایط اقلیمی کرج

دوره 23، شماره 1، پاییز 1388

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1388i1.1909

عبدالستار دارابی، مصباح بابالار، عبدالکریم کاشی، محسن خدادادی

چکیده چکیده به منظور آنالیز رشد و بررسی تغییرات کربوهیدراتهای غیر ساختمانی ساده (ساکارز،گلوکز و فروکتوز) در هنگام تشکیل سوخ در ارقام قرمز آذرشهر، زرگان، سفید نیشابور و سفید قم آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. بذور در اواسط اسفند درخزانه کشت و اواخر اردیبهشت به زمین اصلی منتقل شدند. شروع تشکیل سوخ با تجمع کربوهیدراتها درغلاف برگ همراه بود. قبل و بعد از تشکیل سوخ (حدود20روز بعد از تشکیل سوخ) حداکثر مقدار کربوهیدراتهای غیر ساختمانی ساده به رقم سفید قم تعلق داشت. حداکثر و حداقل درصد افزایش کربوهیدراتهای غیر ساختمانی ساده به ترتیب مربوط به گلوکز و ساکارز بود. نتایج آنالیز رشد مشخص نمود که در همه ارقام مورد بررسی، مرحله رشد کند تا حدود 75 روز بعد از جوانه زدن ادامه داشته و سپس مرحله رشد سریع برگ آغاز شد. در رقم زرگان زودتر تشکیل شدن سوخ و بالاتر بودن سرعت رشد این اندام در بیشتر دوره رشد ونمو اندام مزبور سبب افزایش عملکرد این رقم نسبت به سایر ارقام گردید. همبستگی مثبت و معنی داری در سطح 1% (48 % r=) بین سرعت رشد نسبی و سرعت آسمیلاسیون خالص مشاهده شد. رقم زرگان حداکثر عملکرد کل و قابل فروش را تولید نمود و این رقم برای کشت درمنطقه کرج توصیه می‌شود. واژه‌های کلیدی: پیاز، عملکرد،کربوهیدرات، آنالیز رشد، سرعت آسمیلاسیون خالص

بهبود کارایی مصرف آب و کود در کشت بدون خاک خیار گلخانه‌ای با استفاده از پیوند و پلیمرهای ابرجاذب

دوره 23، شماره 1، پاییز 1388

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1388i1.1913

مستانه احرار، مجتبی دلشاد، مصباح بابالار

چکیده چکیده در سالهای اخیر استفاده از سیستم کشت بدون خاک در گلخانه‌های تولید سبزی‌های مختلف در ایران گسترش زیادی یافته است. اغلب تولید کنندگان از سیستمهای متکی بر بسترهای مصنوعی استفاده می‌کنند. برخی از بسترهای مورد استفاده ظرفیت نگهداری آب کمی دارند که باعث هدر رفتن مقدار زیادی از محلول مصرفی می‌گردد. از سویی دیگر ضعف ریشه گیاه خیار در جذب آب و عناصر غذایی بویژه در شرایطی نظیر دمای پایین بستر باعث کاهش میزان جذب، بروز علائم کمبود و کاهش عملکرد گیاه می‌گردد. این عوامل می‌توانند کارایی مصرف آب وکود توسط گیاه را کاهش داده و باعث افزایش هزینه‌های تولید گردند. در این تحقیق تلاش شده تا امکان افزایش کارایی مصرف آب و کود توسط خیار گلخانه‌ای به وسیله ی ابرجاذب و پیوند روی پایه کدو مسمائی مورد ارزیابی قرار گیرد. نتایج بدست آمده نشان داد که اختلاط ابرجاذب با بستر سبب بهبود خواص فیزیکی بستر و افزایش قدرت نگهداری آن می‌گردد. این موضوع سبب گردید که کسر زهکشی بستر کاهش یافته و ضمن افزایش میزان عملکرد، کارایی مصرف آب و کود توسط گیاه نیز به دلیل کم شدن کسر زهکشی بهبود یابد. گیاهان پیوندی نیز بعلت برخورداری از سیستم ریشه قویتر توانستند در بسترهای فاقد ابرجاذب عملکرد و کارایی مصرف آب و کود بهتری نسبت به گیاهان غیرپیوندی داشته باشند. واژه‌های کلیدی : ظرفیت نگهداری آب، کسر زهکشی، عملکرد، ابرجاذب