سبزیکاری
نسرین فرهادی؛ مژگان عبدشاهیان؛ سمانه متقی
چکیده
شوری یکی از مهمترین عوامل محدود کننده رشد در بسیاری از گونههای گیاهی میباشد، بنابراین استفاده از ر اهکارهایی جهت افزایش مقاومت گیاهان به شوری حائز اهمیت میباشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر محلولپاشی سالیسیلیک اسید بر افزایش مقاومت به شوری گیاه موسیر (Allium hirtifolium Boiss.) در قالب طرح فاکتوریل بر پایه طرح بلوک-های تصادفی با سه تکرار ...
بیشتر
شوری یکی از مهمترین عوامل محدود کننده رشد در بسیاری از گونههای گیاهی میباشد، بنابراین استفاده از ر اهکارهایی جهت افزایش مقاومت گیاهان به شوری حائز اهمیت میباشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر محلولپاشی سالیسیلیک اسید بر افزایش مقاومت به شوری گیاه موسیر (Allium hirtifolium Boiss.) در قالب طرح فاکتوریل بر پایه طرح بلوک-های تصادفی با سه تکرار در سال 1402-1403 انجام شد. تیمارهای مورد بررسی شامل تنش شوری در چهار سطح (0، 30، 60 و 90 میلیمولار کلرید سدیم) و محلولپاشی با سالیسیلیک اسید (0، 1 و 5/1 و 2 میلیمولار) میباشد. با افزایش سطح شوری، سطح برگ و رنگیزههای فتوسنتزی در گیاه موسیر بهطور معنیداری کاهش یافت بهطوریکه کمترین وزن تر و خشک پیاز در گیاهان تحت تنش شدید شوری (90 میلیمولار) ثبت گردید. تیمار شوری از زمان کشت پیازها اعمال شد و محلولپاشی سالیسیلیک اسید در چهار، شش و هشت هفته بعد از کاشت انجام شد. مقدار ترکیبات اسمولیتی، فنول کل، آلیسین و پیروات و همچنین فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی با افزایش شدت تنش افزایش معنیداری نشان دادند. بر اساس نتایج حاصل محلولپاشی سالیسیلیک اسید در افزایش مقاومت به شوری گیاه موسیر مؤثر بود. محلولپاشی سالیسیلیک اسید از طریق افزایش ظرفیت آنتیاکسیدانی از نظر ترکیبات آنتیاکسیدانی (فنول کل، پیروات، آلیسین) و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان (کاتالاز، پراکسیداز، آسکوربات پراکسیداز، سوپر اکسید دیسموتاز)، تجمع پراکسید هیدروژن و پراکسیداسیون لیپیدها را در موسیر به میزان قابل توجهی محدود کرد. بر اساس نتایج حاصل، مقاومت به شوری گیاه موسیر در واکنش به محلولپاشی سالیسیلیک اسید با افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی گیاه در ارتباط میباشد که منجر به بهبود رنگیزههای فتوسنتزی و در نتیجه عملکرد پیاز موسیر در شرایط شوری شد.
گیاهان دارویی
رضا آزادی گنبد؛ نسرین فرهادی
چکیده
استفاده از الیسیتورها در سیستمهای کشت کنترلشده، راهکاری نوین برای بهبود کیفیت گیاهان دارویی است. در این راستا، پژوهش حاضر بهمنظور بررسی اثر محلولپاشی سالیسیلیک اسید (در سه سطح ۰، 0/5 و ۱ میلیمولار) و متیل جاسمونات (در سه سطح ۰، 0/25 و 0/5 میلیمولار) بر خصوصیات رشدی و فیتوشیمیایی گیاه مریم گلی (Salvia officinalis L.) در بستر هیدروپونیک در ...
بیشتر
استفاده از الیسیتورها در سیستمهای کشت کنترلشده، راهکاری نوین برای بهبود کیفیت گیاهان دارویی است. در این راستا، پژوهش حاضر بهمنظور بررسی اثر محلولپاشی سالیسیلیک اسید (در سه سطح ۰، 0/5 و ۱ میلیمولار) و متیل جاسمونات (در سه سطح ۰، 0/25 و 0/5 میلیمولار) بر خصوصیات رشدی و فیتوشیمیایی گیاه مریم گلی (Salvia officinalis L.) در بستر هیدروپونیک در گلخانه تحقیقاتی پژوهشکده گلخانه و محیطهای کنترل شده در سال 1404-1403 انجام شد. نتایج نشان داد که کاربرد ترکیبی الیسیتورها دارای اثر همافزایی قابل توجهی بود، بهطوری که تیمار 0/5 میلیمولار سالیسیلیک اسید به همراه 0/25 میلیمولار متیل جاسمونات، بیشترین زیستتوده (وزن تر و خشک) را تولید کرد. همچنین، ترکیبات مختلف این دو الیسیتور منجر به افزایش معنیدار رنگیزههای فتوسنتزی، فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی (پراکسیداز، آسکوربات پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز)، محتوای ترکیبات فنولی کل و درصد اسانس گردید. به طور کلی، این پژوهش نشان داد که تیمار ترکیبی و بهینه الیسیتورها میتواند به عنوان یک راهکار مؤثر برای افزایش همزمان عملکرد کمی (بیوماس) و کیفی (متابولیتهای ثانویه) در تولید صنعتی گیاه مریم گلی در سیستمهای کشت بدون خاک به کار رود.
علی رغم اینکه تعداد کلمات مجاز چکیده حداقل 250 کلمه است، چکیده بر اساس نظر داور محترم اصلاح شده است.
کامنت داور: برای بهبود چکیده، ابتدا آن را با یک جمله مقدماتی برای بیان اهمیت موضوع آغاز کنید. سپس، به جای ذکر جزئیات عددی متعدد، نتایج اصلی را با تمرکز بر پیام کلیدی پژوهش مانند اثر همافزایی الیسیتورها، خلاصه نمایید. در نهایت، متن را با یک جمله نتیجهگیری قوی که به کاربرد و اهمیت گستردهتر یافتهها اشاره دارد، به پایان برسانید. توصیه من استفاده از متن زیر است.
سبزیکاری
سید حسن موسوی؛ نسرین فرهادی
چکیده
در پژوهش حاضر صفات بیوشیمیایی و ظرفیت آنتیاکسیدانی ده ژنوتیپ کاهو (باتاویا، میگنونت، پرایز هد، بول رد، تانگو، فرانسوی قرمز، آیسگرین، لاینهای 4، 7 و 20 رومن) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه و آزمایشگاه تحقیقاتی پژوهشکده گلخانه و محیطهای کنترل شده مورد ارزیابی قرار گرفت. ابتدا نشاهای ژنوتیپهای مورد مطالعه ...
بیشتر
در پژوهش حاضر صفات بیوشیمیایی و ظرفیت آنتیاکسیدانی ده ژنوتیپ کاهو (باتاویا، میگنونت، پرایز هد، بول رد، تانگو، فرانسوی قرمز، آیسگرین، لاینهای 4، 7 و 20 رومن) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه و آزمایشگاه تحقیقاتی پژوهشکده گلخانه و محیطهای کنترل شده مورد ارزیابی قرار گرفت. ابتدا نشاهای ژنوتیپهای مورد مطالعه تهیه و سپس در مزرعه کشت شدند. در پایان فصل رشد، در برگهای هر یک از ارقام و لاینهای کاهو، میزان اسیدیته قابل تیتراسیون، pH، مواد جامد محلول، رنگیزهها، فنول کل، آنتوسیانین و فعالیت آنتیاکسیدانی اندازهگیری شد. نتایج جدول تجزیه واریانس نشان داد که صفات کیفی مورد مطالعه بهطور معنیدار تحت تأثیر نوع رقم کاهو قرار گرفتند. بیشترین اسیدیته قابل تیتراسیون (52/1 درصد)، pH (38/5) و مواد جامد محلول (83/6 بریکس) بهترتیب در ارقام بول رد، آیس گرین و لاین 20 رومن ثبت شد. بیشترین میزان کلروفیل a (36/13 میلیگرم در گرم وزن تر) و b (57/7 میلیگرم در گرم وزن تر) بهترتیب در رقم میگنونت و رقم فرانسوی قرمز ثبت گردید. لاین 20 رومن بیشترین و لاین 7 رومن کمترین مقدار کاروتنوئیدها را نشان دادند. تفاوت قابل توجهی بین ژنوتیپهای کاهو از نظر مقدار فنول کل مشاهده گردید. بیشترین مقدار فنول کل در رقم بول رد (17/616 میلیگرم در گرم وزن تر) و به دنبال آن رقم فرانسوی قرمز (95/553 میلیگرم در گرم وزن تر) ثبت گردید. ارقام بول رد و میگنونت بهترتیب با 768/3 و 823/1 میلیمول در گرم وزن تر بیشترین میزان آنتوسیانین را دارا بودند. از نظر ظرفیت آنتیاکسیدانی، رقم بول رد (75/97 درصد)، لاین 20 رومن (41/93 درصد) و رقم میگنونت (74/92 درصد) دارای بالاترین فعالیت آنتیاکسیدانی بودند. بر اساس نتایج بهدست آمده ارقام بول رد، میگنونت، فرانسوی قرمز و لاین 20 رومن با داشتن خصوصیات مطلوب کیفی برای کشت و تولید کاهو قابل توصیه میباشند.
نسرین فرهادی؛ سعیده علیزاده سالطه
چکیده
این مطالعه با هدف بررسی اثر پیش تیمار و محلولپاشی فورکلرفنورون روی پیازچهزایی، ترکیبات فیتوشیمیایی و خواص آنتیاکسیدانی پیاز موسیر اجرا گردید. پیش تیمار پیازها از طریق غوطهور سازی آنها در غلظتهای مختلف فورکلرفنورون (0، 5 و 10 میلیگرم در لیتر) به مدت 24 ساعت انجام شد، همچنین محلولپاشی با چهار غلظت فورکلرفنورون (0، 50، 100 و 150 ...
بیشتر
این مطالعه با هدف بررسی اثر پیش تیمار و محلولپاشی فورکلرفنورون روی پیازچهزایی، ترکیبات فیتوشیمیایی و خواص آنتیاکسیدانی پیاز موسیر اجرا گردید. پیش تیمار پیازها از طریق غوطهور سازی آنها در غلظتهای مختلف فورکلرفنورون (0، 5 و 10 میلیگرم در لیتر) به مدت 24 ساعت انجام شد، همچنین محلولپاشی با چهار غلظت فورکلرفنورون (0، 50، 100 و 150 میلیگرم در لیتر) دو، چهار و شش هفته پس از کاشت صورت گرفت. پیش تیمار و محلولپاشی با فورکلرفنورون بهطور معنیداری تعداد برگ در هر بوته، وزن تر و وزن خشک پیازها را نسبت به نمونه شاهد افزایش دادند، ولی تعداد پیازچههای تولیدی تحت تأثیر تیمارها تغییری نشان نداد. مقدار آلیسین پیازهای موسیر تحت تأثیر تیمارهای مورد بررسی تغییر معنیداری نداشت و بهطور متوسط مقدار آن 859/0 میلیگرم در هر گرم بافت تازه پیاز بود. تیمار با فورکلرفنورون سبب افزایش معنیدار مقدار فنل کل پیازها گردید و بیشترین مقدار آن (585/1 میلیگرم گالیک اسید در هر گرم بافت تازه پیاز) در پیش تیمار 5 میلیگرم در لیتر و محلولپاشی 100 میلیگرم در لیتر فورکلرفنورون بهدست آمد. فعالیتهای آنزیمهای کاتالاز، پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز تحت تأثیر تیمارهای مختلف فورکلرفنورون افزایش معنیداری نسبت به نمونه شاهد نشان دادند. افزایش مقدار فنل و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان سبب افزایش فعالیت آنتیاکسیدانی پیازهای موسیر تیمار شده گردید. بر اساس نتایج بهدست آمده، پیش تیمار 10 میلیگرم در لیتر همراه با محلولپاشی 100 میلیگرم در لیتر با فورکلرفنورون میتواند راهکار مناسبی برای افزایش عملکرد و کیفیت پیازهای موسیر از طریق افزایش وزن و خواص آنتیاکسیدانی آنها باشد.
نسرین فرهادی؛ محمد کاظم سوری؛ ابوالفضل علی رضالو؛ حسین ربی انگورانی
چکیده
روغن کرچک به دلیل خصوصیات فیزیکوشیمیایی منحصر به فرد آن، کاربردهای متعددی در صنایع دارویی، شیمیایی، بهداشتی، بیودیزل و اخیراً در صنایع غذایی دارد. عوامل متعددی ممکن است در طی رشد و نمو گیاه و همچنین طی دوره نگهداری و فرآوری بر ویژگی های روغن کرچک تأثیر بگذارند. این تحقیق به منظور بررسی محتوای روغن و خصوصیات فیزیکوشیمیایی روغن کرچک ...
بیشتر
روغن کرچک به دلیل خصوصیات فیزیکوشیمیایی منحصر به فرد آن، کاربردهای متعددی در صنایع دارویی، شیمیایی، بهداشتی، بیودیزل و اخیراً در صنایع غذایی دارد. عوامل متعددی ممکن است در طی رشد و نمو گیاه و همچنین طی دوره نگهداری و فرآوری بر ویژگی های روغن کرچک تأثیر بگذارند. این تحقیق به منظور بررسی محتوای روغن و خصوصیات فیزیکوشیمیایی روغن کرچک تحت تاثیر تاریخ های مختلف کشت در شرایط آب و هوایی تهران انجام گرفت. طبق نتایج، بیشترین عملکرد دانه (67/1590 کیلوگرم در هکتار) و روغن (43/774 کیلوگرم در هکتار) در تاریخ کاشت 15 فروردین حاصل شد که تفاوت معنی داری با سایر تاریخ های کاشت داشت. در نمونه های آنالیز شده محتوای روغن (67/49-45/34درصد)، رطوبت (12/2-97/0درصد)، ضریب شکست (473/1-470/1)، میزان کلروفیل (mg Pheophytin/kg Oil 40/0-26/0)، عدد اسیدی (mg NaOH/g Oil 62/0-28/0)، عدد پروکسید (meq O2/Kg Oil 0)، عدد صابونی (mg KOH/g Oil 34/181-62/165) و عدد یدی (g I2/100 g Oil 22/89-43/82) بودند. روغن کرچک حاصل از تاریخ های مختلف کشت از لحاظ میزان رطوبت، کلروفیل، عدد اسیدی در سطح (05/0pp) اختلاف معنی داری را نشان دادند اما از لحاظ میزان روغن، ضریب شکست، عدد یدی و پروکسید در سطح (05/0
