با همکاری انجمن علمی منظر ایران
نویسنده = یاسر حسینی
سبزیکاری

اثر پیوند و تنش آبی بر عملکرد و خصوصیات مورفو-فیزیولوژیکی ریشه خیار گلخانه‌ای (Cucumis sativus L.)

دوره 36، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 329-342

https://doi.org/10.22067/jhs.2021.61641.0

رسول آذرمی، یاسر حسینی

چکیده برای بررسی تاثیر پیوند و تنش آبی بر خصوصیات مورفولوژیکی ریشه و عملکرد خیار گلخانه­ای، (Cucumis sativus L. var. Nagen 972)، آزمایشی به­صورت کرت خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 3 تکرار انجام شد. تیمارها شامل پایه­های ’فلکسی فورت‘، ’شینتوزا‘،’ ناگن‘ و بدون پیوند یا شاهد بود و تنش­های خشکی در سه سطح 90، 60 و 40 درصد ظرفیت زراعی اعمال گردید. نوع پیوند مورد استفاده حفره‌ای بود. نتایج نشان‌داد تعداد برگ، تعداد ریشه­جانبی، محتوای کلروفیل و درصد نشت الکترولیت در گیاهان آبیاری شده با 90 درصد ظرفیت زراعی به ترتیب 41، 1310 و 16 درصد بیشتر از تنش آبی 40 درصد ظرفیت زراعی بود. تعداد برگ، غلظت کلروفیل به‌ترتیب در پایه­های کدوی ’فلکسی­فورت‘ و ’شینتوزا‘ تقریباً 21 و 9 درصد بیشتر از گیاهان غیرپیوندی بود. درحالی­که بیشترین نشت الکترولیت در پایه غیرپیوندی مشاهده گردید. بیشترین عملکرد، وزن‌تر ریشه و طول ریشه و هدایت روزنه­ای برگ در پایه ’فلکسی فورت‘ آبیاری شده با 90 درصد ظرفیت زراعی و کمترین آن­ها در گیاهان غیرپیوندی آبیاری شده با 40 درصد ظرفیت زراعی حاصل شد. لذا می­توان گفت که گیاهان پیوند شده بر روی پایه­های ’فلکسی­فورت‘ و ’شینتوزا‘ نسبت به پایه ’ناگن‘ و حالت غیرپیوندی در شرایط تنش آبی 60 و 40 درصد ظرفیت زراعی رشد و عملکرد بهتری داشتند.

میوه کاری

اثر تنش شوری بر خصوصیات ریشه گوجه‌فرنگی (’Saint Pierre‘) و عملکرد آن تحت مدیریت زمان آبیاری

دوره 35، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 223-234

https://doi.org/10.22067/jhs.2021.61809.0

عطیه عبدلی، جواد رمضانی مقدم، یاسر حسینی، محمدرضا نیک پور، هادی دهقان

چکیده از مهم­ترین مشکلات در اراضی تحت کشت ایران می­توان به وضعیت نامناسب کیفی و کمی منابع آب در سطح کشور اشاره کرد. در این تحقیق، اثر مقادیر مختلف شوری آب آبیاری بر عملکرد و خصوصیات ریشه گوجه­فرنگی با مدیریت­های مختلف زمان آبیاری در شهرستان اردبیل مورد بررسی قرار گرفت. تیمارهای آزمایش شامل شوری آب آبیاری (در چهار سطح 5/1، 5/2، 4 و 7 دسی­زیمنس بر متر) و زمان اعمال آبیاری (آبیاری در سه زمان، به­ترتیب 40، 50 و 65 درصد تخلیه مجاز رطوبتی) در چهار تکرار اجرا شدند. نتایج این تحقیق نشان داد شوری آب آبیاری دارای اثر معنی­دار (p <0.01) بر وزن، قطر و حجم ریشه، میزان تبخیر و تعرق، زه­آب خروجی و عملکرد گوجه­فرنگی می­باشد. همچنین تیمارهای شوری آب­آبیاری 5/2 و 7 دسی‌زیمنس بر متر دارای بیشنه و کمینه عملکرد گوجه­فرنگی به­ترتیب برابر 9/114 و 58/37 گرم بودند. از طرفی، افزایش شوری آب­آبیاری از 5/1 به 5/2 دسی­زیمنس بر متر و افزایش تخلیه مجاز رطوبتی از 40 به 50 درصد تفاوت معنی­داری بر عملکرد گوجه فرنگی نداشت. به­طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد استفاده از آب­های دارای شوری قابل قبول، می­تواند یکی از راهکارهای جبران و کاهش مشکلات منابع آب موجود باشد، که البته این امر باید با رعایت مدیریت شوری و آبشویی خاک همراه باشد.