با همکاری انجمن علمی منظر ایران
کلیدواژه‌ها = سولفات روی
گیاهان دارویی

ویژگی‌های مورفولوژیک و ترکیبات فیتوشیمیایی مرزه (Satureja hortensis L.) در پاسخ به کاربرد کود پلت مرغی و سولفات روی

دوره 36، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 763-776

https://doi.org/10.22067/jhs.2021.67877.1006

رقیه راعی، وحید اکبرپور، محمدعلی بهمنیار

چکیده مدیریت کود یکی از عوامل اصلی در جهت رسیدن به کشاورزی پایدار محسوب می‌شود. از این رو نظام کشاورزی تلفیقی استفاده از مواد آلی همراه با مصرف بهینه کودهای شیمیایی را توصیه می‌کند. مدیریت تلفیقی کود دامی با کود شیمیایی روش مهمی برای افزایش تولید و حفظ باروری خاک می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش کود آلی پلت مرغی و سولفات روی در پرورش گیاه مرزه می‌باشد. آزمایش حاضر به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاَ تصادفی با 3 تکرار انجام گرفت. فاکتور اول کود مرغی با چهار سطح (صفر، 3، 6، 9 تن در هکتار) و فاکتور دوم سولفات روی با چهار سطح (صفر، 50، 100، 150 میلی‌گرم در کیلوگرم خاک) بود. با توجه به نتایج به‌دست آمده، اثر کود آلی مرغی، سولفات روی و برهمکنش آنها بر بیشتر صفات مورد بررسی معنی‌دار بود. بیشترین ارتفاع بوته در تیمار کود آلی مرغی 9 تن در هکتار + سولفات روی 100 میلی‌گرم در کیلوگرم خاک مشاهده شد که نسبت به شاهد 26/79 درصد افزایش نشان داد و کمترین ارتفاع بوته متعلق به تیمار شاهد بود. کلروفیل کل در تیمار کود مرغی 6 تن در هکتار + 150 میلی‌گرم سولفات روی در کیلوگرم، افزایش قابل توجهی نسبت به شاهد داشت. بیشترین میزان نیتروژن برگ در تیمار کود مرغی 9 تن در هکتار + 50 میلی‌گرم سولفات روی در کیلوگرم با افزایش 03/82 درصدی نسبت به شاهد به دست آمد و عنصر روی با افزایش 75/222 درصدی در تیمار کود مرغی 9 تن در هکتار + 150 میلی‌گرم سولفات روی در کیلوگرم مشاهده شد. تیمار کود مرغی 6 تن در هکتار + 150 میلی‌گرم درکیلو گرم با 53/261 درصد افزایش نسبت به شاهد حاوی بیشترین درصد اسانس بود. نتیجه پژوهش حاضر نشان داد استفاده از نسبت‌های تلفیقی کود آلی مرغی و سولفات روی در بهبود صفات رویشی، عناصر در دسترس گیاه و درصد اسانس موثر واقع شده است.

مطالعه تأثیر کادمیم، روی و زئولیت بر خصوصیات فیزیومورفولوژیکی گل راعی (.Hypericum perforatum L)

دوره 31، شماره 3، پاییز 1396، صفحه 505-516

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v31i3.41836

ژاله زندوی فرد، مجید عزیزی، حسین آرویی، امیر فتوت

چکیده در بین عناصر سنگین، کادمیم به دلیل تحرک و زیست فراهمی زیاد در خاک و ایجاد سمیت در غلظت‌های کم، اهمیت ویژه‌ای دارد. گل راعی، دومین گیاه پرمصرف در درمان افسردگی،به ‌عنوان یک گیاه بیش‌اندوز کادمیم شناخته شده است. به دلیل ظرفیت تبادل کاتیونی بالای کانی زئولیت و شباهت رفتار شیمیایی یون‌های روی و کادمیم، افزایش زئولیت و روی در محیط رشد گیاه، می‌تواند تعدیل کننده‌ی اثرات سمی کادمیم باشد. بدین منظور، آزمایشی به صورت فاکتوریل سه عاملی بر پایه‌ی طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 27 تیمار و سه تکرار، به صورت گلدانی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد طی سال‌های 1393-1392 اجرا گردید. تیمار‌ها شامل سولفات کادمیم (0، 10، 20 میلی‌گرم در کیلوگرم خاک)، سولفات روی (0، 25، 50 میلی‌گرم در کیلوگرم خاک) و زئولیت معدنی (0، 5، 10 گرم در کیلوگرم خاک) بر خاک اعمال شدند. نتایج نشان داد که افزایش سطح کادمیم منجر به کاهش معنی‌دار صفات ارتفاع گیاه، طول ریشه، تعداد ساقه گل‌دهنده، تعداد گل، سطح برگ و میزان کلروفیل نسبی به ترتیب 28/6 ، 45/3 ، 04/2 ، 49/5 ، 82/0 و 71/15 درصد نسب به شاهد گردید و تنها، تعداد گرهک‌های سیاه در برگ را 23/4 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. تیمار ترکیبی روی و کادمیم تنها در صفات ارتفاع گیاه و طول ریشه توانست به طور معنی‌داری اثرات کاهنده کادمیم را کاهش دهد. هم‌چنین اثر متقابل کادمیم و زئولیت تنها برای صفات طول ریشه و تعداد گل معنی‌دار شد. به طور کلی، کاربرد سولفات روی و زئولیت تا حدودی اثرات سوء کادمیم بر صفات اندازه‌گیری شده را تعدیل کرد.

تأثیر روش‌های کاربرد سولفات روی (چال‌کود، تزریق در تنه و محلول‌پاشی) بر بهبود ویژگی‌های کمی و کیفی انگور (Vitis vinifera cv Askari)

دوره 28، شماره 4، زمستان 1393، صفحه 496-504

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.20651

سید مهدی حسینی فرهی، کرم اله گودرزی

چکیده به منظور بررسی اثر روش های کاربرد سولفات روی بر بهبود ویژگی های کمی، کیفی و رفع کمبود روی در تاکستان های سی سخت، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ده تیمار و چهار تکرار انجام شد. تیمارهای کاربرد سولفات روی شامل تزریق در تنه (5/1، 3 و 5 گرم در لیتر)، محلول پاشی (5/1، 3 و 5 گرم در لیتر) و چال‌کود ( 75، 150 و 200 گرم در هر بوته) بود. نتایج نشان داد که بیش‌ترین عملکرد در تیمارهای کاربرد 200 گرم سولفات روی به صورت چال‌کود و تزریق 5/1 گرم در لیتر سولفات روی به ترتیب به مقدار 81/17 و 39/16 کیلوگرم در بوته در مقایسه با شاهد به میزان 27/7 کیلوگرم در بوته به دست آمد. تزریق سولفات روی در غلظت 3 در هزار باعث افزایش حجم حبه به میزان 62/3 سانتی متر مکعب در مقایسه با سایر تیمار ها گردید. تیمارهای تزریق 3 و 5 گرم در لیتر، محلول پاشی 5/1، 3 و 5 گرم در لیتر و کاربرد 75 ، 150 و 200 گرم سولفات روی به صورت چال‌کود شاخص سبزینگی برگ را به طور معنی داری نسبت به شاهد افزایش داد. هم‌چنین بیش‌ترین میزان غلظت روی در برگ انگور در تیمار محلول پاشی سولفات روی در غلطت 5 گرم در لیتر ( 43/127 میلی گرم در کیلوگرم ماده خشک) در مقایسه با شاهد ( 5/17 میلی گرم در کیلوگرم ماده خشک) مشاهده گردید. به طورکلی در هر سه روش کاربرد روی، غلظت های پایین به طور معنی داری بیش‌ترین عملکرد را نسبت به شاهد تولید کردند، اما غلظت بهینه روی در برگ با محلول پاشی 5/1 درصد سولفات روی به دست آمد.

بررسی اثر نفتالین استیک اسید، سولفات پتاسیم و سولفات روی بر ویژگی های کمی و کیفی نارنگی کلمانتین

دوره 26، شماره 3، پاییز 1391

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.15210

هادی علی نژادجهرمی، ابراهیم شیرانی، مجید میرزایی، جلال حیدری

چکیده نارنگی کلمانتین از ارقام زودرس مرکبات می باشد که سطح نسبتاً وسیعی از باغات مرکبات جهان و ایران را به خود اختصاص داده است. این پژوهش به منظور بررسی اثر نفتالین استیک اسید (صفر، 100 و 200 میلی گرم بر لیتر)، سولفات پتاسیم (صفر، 10 و 20 گرم بر لیتر)، و سولفات روی (صفر، 2 و 4 گرم بر لیتر) بر ویژگی های کمی و کیفی میوه به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و در مجموع با 27 تیمار بر روی درختان نارنگی کلمانتین 8 ساله پیوندی بر روی پایه لیمو به اجرا در آمد. محلول پاشی در 10 تیر زمانی که قطر متوسط میوه ها 15 میلیمتر بود انجام شد بر اساس نتایج به دست آمده، نشان داده شد که بیشترین میزان اندازه، وزن، درصد آب و ویتامین ث مربوط به اثر متقابل تیمار 200 میلی گرم NAA، 20 گرم سولفات پتاسیم و 4 گرم سولفات روتی بر لیتر می باشد و تفاوت معنی داری با شاهد وجود داشت، بیشترین اسید کل مربوط به همین تیمار بود اما تفاوت معنی داری با شاهد وجود نداشت. بیشترین سفتی مربوط اثر متقابل تیمار 4 گرم روی و 20 گرم پتاسیم در لیتر بود و کمترین سفتی مربوط به تیمار 200 میلی گرم بر لیتر NAA می باشد. کمترین مواد جامد محلول میوه در تیمار 200 میلی گرم بر لیتر NAA و بیشترین مقدار در تیمار 100 میلی گرم NAA، 20 گرم سولفات پتاسیم و 2 گرم سولفات روی که با هم بکار برده شده بود به دست آمد.

تاثیر زمان هرس و تیمار محل زخم با سولفات روی بر ویژگی های رویشی، کمی و کیفی انگور عسکری

دوره 26، شماره 1، بهار 1391

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.12891

عنایت اله تفضلی، فردین بوستانی، بیژن کاووسی، سید مهدی حسینی فرهی، سید نعمت اله موسوی

چکیده آزمایشی به منظور بررسی تاثیر زمان هرس و تیمار سولفات روی در محل زخم بر درصد باز شدن جوانه ها و عملکرد انگور عسکری در سال های 1389-1388 انجام گرفت. آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی با دو فاکتور در چهار تکرار انجام گرفت. فاکتور اول تاریخ هرس در هفت زمان (30 آذر، 15 دی، 30 دی، 15 بهمن، 30 بهمن، 15 اسفند و 29 اسفند) و فاکتور دوم سولفات روی در دو سطح (صفر و 30 درصد) بود. نتایج نشان داد که اثر تاریخ هرس و سولفات روی بر روی صفاتی از قبیل درصد بازشدن جوانه ها، میزان عملکرد، مواد جامد محلول، نسبت قند به اسید و میزان روی میوه معنی دار بود. تاخیر در زمان هرس و سولفات روی باعث افزایش درصد بازشدن جوانه ها، عملکرد مواد جامد محلول، نسبت قند به اسید و میزان روی میوه گردید. بنابراین استفاده توام از سولفات روی 30 درصد در محل زخم هرس و تاریخ هرس 30 بهمن تا 29 اسفند، به منظور افزایش عملکرد در انگور عسکری برای منطقه سی سخت واقع در شهرستان دنا توصیه می گردد.