تأثیر کاربرد برخی کودهای شیمیایی و آلی و تنش خشکی بر فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دسموتاز، پراکسیداز و پروتئین محلول کل در انگور رقم ’بیدانه قرمز‘
دوره 37، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 325-336
https://doi.org/10.22067/jhs.2023.73313.1102
اکرم فاطمی، آسیه صفری، محسن سعیدی، زهرا کلاه چی
چکیده تنش خشکی یکی از مهمترین عوامل محدودکننده عملکرد و کیفیت گیاهان است. در این پژوهش تأثیر تنش خشکی و کاربرد برخی کودهای شیمیایی و آلی بر فعالیت برخی آنزیمهای آنتی اکسیدانی برگ انگور ’بیدانه قرمز‘ در گلخانه بررسی شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با تیمارهای کودی: شاهد، سولفات پتاسیم (1250 میلیگرم بر کیلوگرم)، کمپوست (پنج درصد وزنی) و بایوچار (ده درصد وزنی) در شرایط بدون تنش و تنش خشکی (به ترتیب 40 و 80 درصد رطوبت ظرفیت زراعی) در چهار تکرار انجام شد. فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دسموتاز و پراکسیداز و مقدار پروتئین محلول کل برگ انگور اندازهگیری شدند. یافتهها نشان داد که اثر متقابل تنش خشکی و تیمار کودی بر فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دسموتاز و پراکسیداز و مقدار پروتئین محلول کل برگ انگور معنیدار بود (P<0.01). در شرایط تنش خشکی، بین تیمارهای کودی، فعالیت آنزیم سوپراکسید دسموتاز در تیمار سولفات پتاسیم به طور معنیداری کمتر از تیمارهای کمپوست (2/19 درصد) و بایوچار (1/21 درصد) بود (P<0.01). در شرایط تنش خشکی، فعالیت آنزیم پراکسیداز در تیمار کمپوست به طور معنیداری (P<0.01) بیشتر از تیمار سولفات پتاسیم (50 درصد) بود و با تیمار بایوچار اختلاف معنیداری نداشت. بیشترین پروتئین محلول کل در تیمار بایوچار نسبت به شاهد (با افزایش دو برابری) دیده شد. افزایش پروتئین محلول کل برگ انگور با کاربرد بایوچار در شرایط تنش خشکی به افزایش فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دسموتاز و پراکسیداز و قابلیت جذب عناصر غذایی پر مصرف و کم مصرف نسبت داده شد. بنابراین به منظور توصیه کودی در شرایط مشابه از نظر نوع خاک، سن و رقم انگور و نوع بایوچار، کاربرد بایوچار سپس کمپوست و در پایان سولفات پتاسیم پیشنهاد میشود.
تغییرات برخی ویژگیهای بیوشیمیایی برگ انگور بیدانه قرمز متأثر از تنش خشکی و کاربرد برخی کودهای آلی و شیمیایی
دوره 35، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 267-281
https://doi.org/10.22067/jhs.2021.61898.0
آسیه صفری، اکرم فاطمی، محسن سعیدی، زهرا کلاه چی
چکیده انگور (Vitis vinifera) یکی از مهمترین محصولات باغی در دنیا و ایران به شمار میرود. خشکسالی یکی از مهمترین عوامل محدود کننده رشد گیاه و تولیدات کشاورزی در سراسر جهان بخصوص در مناطق خشک و نیمه خشک است. کاربرد کودهای آلی و شیمیایی به عنوان بهبود دهنده ویژگیهای خاک یکی از راهکارهای کاهش اثرات تنش خشکی میباشد. به منظور بررسی اثر کاربرد کمپوست، بایوچار و سولفات پتاسیم بر وزن خشک برگ، محتوای رطوبت نسبی برگ، کلروفیل a،b، کل،کاروتنوئید و عناصر برگ انگور رقم بیدانه قرمز در شرایط بدون تنش خشکی (در حد ظرفیت زراعی) و تنش خشکی (40 درصد ظرفیت زراعی) پژوهشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار در سال1396 در دانشگاه رازی (کرمانشاه) انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد وزن خشک برگ انگور برای تیمارهای کودی سولفات پتاسیم، کمپوست و بایوچار به ترتیب 7/3، 6/3 و 5/3 گرم به دست آمد. محتوی رطوبت نسبی، غلظت کلروفیل a وکارتنوئید برگ بین تیمارهای کودی اختلاف معنیداری نداشت. افزایش نسبت کلروفیل a به b، 95/2، 30/3 و 02/7 درصد به ترتیب در تیمارهای بایوچار، سولفات پتاسیم و کمپوست در مقایسه با تیمار شاهد تغییر کرد. در شرایط تنش خشکی با کاربرد بایوچار در مقایسه با کمپوست و سولفات پتاسیم، غلظت فسفر، پتاسیم، منیزیم و مس برگ انگور به طور معنیداری بیشتر بوده در نتیجه نسبت کروفیل a به b و وزن خشک برگ انگور در مقایسه با شرایط بدون کاربرد کود بهبود یافت. براساس یافتههای این پژوهش برای کاهش اثرات منفی تنش خشکی بر ویژگیهای بیوشیمیایی و وزن خشک برگ انگور، کاربرد بایوچار سپس سولفات پتاسیم و کمپوست در گزینههای بعد توصیه میشود.
بررسی اثر محلولپاشی کلسیم و پتاسیم بر عارضه خشکیدگی خوشه خرما
دوره 30، شماره 3، پاییز 1395، صفحه 358-365
https://doi.org/10.22067/jhorts4.v30i3.24860
حسین شکفته، محمد نیک پور
چکیده عارضه خشکیدگی خوشه خرما در چند سال اخیر مهمترین مشکل تولیدکنندگان خرما در نواحی جیرفت، بم وکهنوج بوده است که خسارت هنگفتی به باغداران وارد نموده است. از اینرو جهت کاهش خسارت این عارضه آزمایشی به صورت بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در منطقه ریگان انجام شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: شاهد، محلول پاشی با نیترات کلسیم، محلول پاشی با سولفات پتاسیم و محلول پاشی با سولفات-پتاسم + نیترات کلسیم. نتایج حاصل نشان داد که اثر تیمارها بر صفات طول میوه، قطر میوه، وزن میوه، قطر هسته، وزن هسته و خشکیدگی خوشه معنی دار شد. در پایان پژوهش مشخص شد که کاربرد جداگانه سولفات پتاسیم و نیترات کلسیم ضمن بهبود خواص کمی و کیفی میوه خرما تا حدود زیادی باعث کاهش خسارت عارضه خشکیدگی خوشه خرما گشتند اما با این حال ترکیب هر دو تیمار دارای اثرات مثبت بهتر و بیشتری بود.
بررسی اثر نفتالین استیک اسید، سولفات پتاسیم و سولفات روی بر ویژگی های کمی و کیفی نارنگی کلمانتین
دوره 26، شماره 3، پاییز 1391
https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.15210
هادی علی نژادجهرمی، ابراهیم شیرانی، مجید میرزایی، جلال حیدری
چکیده نارنگی کلمانتین از ارقام زودرس مرکبات می باشد که سطح نسبتاً وسیعی از باغات مرکبات جهان و ایران را به خود اختصاص داده است. این پژوهش به منظور بررسی اثر نفتالین استیک اسید (صفر، 100 و 200 میلی گرم بر لیتر)، سولفات پتاسیم (صفر، 10 و 20 گرم بر لیتر)، و سولفات روی (صفر، 2 و 4 گرم بر لیتر) بر ویژگی های کمی و کیفی میوه به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و در مجموع با 27 تیمار بر روی درختان نارنگی کلمانتین 8 ساله پیوندی بر روی پایه لیمو به اجرا در آمد. محلول پاشی در 10 تیر زمانی که قطر متوسط میوه ها 15 میلیمتر بود انجام شد بر اساس نتایج به دست آمده، نشان داده شد که بیشترین میزان اندازه، وزن، درصد آب و ویتامین ث مربوط به اثر متقابل تیمار 200 میلی گرم NAA، 20 گرم سولفات پتاسیم و 4 گرم سولفات روتی بر لیتر می باشد و تفاوت معنی داری با شاهد وجود داشت، بیشترین اسید کل مربوط به همین تیمار بود اما تفاوت معنی داری با شاهد وجود نداشت. بیشترین سفتی مربوط اثر متقابل تیمار 4 گرم روی و 20 گرم پتاسیم در لیتر بود و کمترین سفتی مربوط به تیمار 200 میلی گرم بر لیتر NAA می باشد. کمترین مواد جامد محلول میوه در تیمار 200 میلی گرم بر لیتر NAA و بیشترین مقدار در تیمار 100 میلی گرم NAA، 20 گرم سولفات پتاسیم و 2 گرم سولفات روی که با هم بکار برده شده بود به دست آمد.
