با همکاری انجمن علمی منظر ایران
کلیدواژه‌ها = اسیدهای آلی
میوه کاری

اثر محلول‌پاشی برگی اسید آسکوربیک و اسید اگزالیک بر پاسخ‌های فیزیولوژیک توت‌فرنگی رقم ’کاماروسا‘

دوره 37، شماره 4، زمستان 1402، صفحه 1073-1086

https://doi.org/10.22067/jhs.2023.81120.1240

نعیمه سوخت سرایی، فریال وارسته، مهدی علی زاده

چکیده در سال­های اخیر کاربرد اسیدهای آلی به دلیل تأثیر آنها در افزایش عملکرد کمی و کیفی گیاه و افزایش مقاومت به تنش­های محیطی افزایش یافته است. به­همین منظور، برای بررسی برخی پاسخ­های فیزیولوژیک توت­فرنگی رقم ’کاماروسا‘ به محلول­پاشی برگی اسیدهای آلی، آزمایشی به‌صورت طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل: محلول­پاشی با اسید آسکوربیک و اسید اگزالیک (هر کدام با غلظت یک میلی­مولار) در سه مرحله (از مرحله اتمام گلدهی تا مرحله میوه سبز) با فواصل شش روز یک‌بار و تیمار شاهد (عدم محلول­پاشی) بود. نتایج نشان داد که تیمار محلول­پاشی اثر معنی‌داری بر سطح برگ، وزن تر، وزن خشک برگ، میزان کلروفیل­های a، b و کل، کارتنوئید، قند کل، فلاونوئید و فنل کل داشت. بیشترین میانگین سطح برگ (08/314 سانتی­متر مربع)، وزن تر و خشک برگ (به‌ترتیب 78/1 و 56/0 گرم)، کلروفیل a و کارتنوئید کل (به‌ترتیب 43/0 و 29/0 میلی­گرم بر گرم)، قند کل (43/1 میکروگرم بر گرم)، فنل کل (70/0 میلی­گرم بر گرم) و فلاونوئید کل (19/0 میلی­گرم بر گرم) در کاربرد اسید اگزالیک مشاهده شد. تیمار شاهد دارای کمترین میانگین در تمام صفت­های مورد مطالعه (به جز کارتنوئید) بود. مصرف اسید آسکوربیک و اسید اگزالیک سبب افزایش رنگیزه­های فتوسنتزی شد و نسبت به تیمار شاهد به‌طور میانگین ۲۲ درصد میزان کلروفیل کل را افزایش داد. به­علاوه، محلول­پاشی با اسید آسکوربیک و اگزالیک باعث افزایش مواد جامد محلول، فعالیت آنتی­اکسیدانی و فلاونوئید میوه نسبت به شاهد شد. همچنین میوه­های برداشت شده از گیاهان تیمار شده با اسید اگزالیک، آنتوسیانین و فنل کل بیشتری نسبت به میوه­های برداشت شده از گیاهان تیمار شده با اسید آسکوربیک و شاهد دارا بودند. میوه­های گیاهان تیمار شده با اسید آسکوربیک نسبت به گیاهان تیمار شده با اسید اگزالیک، ویتامین ث و اسیدیته قابل تیتر کمتر و شاخص طعم بالاتری داشتند. به‌طور کلی با توجه به نتایج مشخص شد که محلول­پاشی برگی اسید آسکوربیک و اسید اگزالیک با افزایش رنگیزه­های فتوسنتزی و زیست­توده، باعث بهبود صفات کیفی و محتوای ترکیبات مرتبط با سلامتی در میوه توت­فرنگی رقم ’کاماروسا‘ شد.

تأثیر خشک کردن مادون قرمز بر خصوصیات کیفی میوه سماق (Rhus coriaria L.)

دوره 34، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 493-504

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v34i3.85009

علی حسنی، محمد هادی خوش تقاضا، محمدتقی عبادی

چکیده در این تحقیق تاثیر روش خشک­کردن مادون قرمز بر زمان خشک­کردن و خصوصیات کیفی میوه سماق (تغییرات رنگ کل، میزان فنولیک کل، اسیدهای آلی و ویتامین ) بررسی شد. خشک­کن مادون قرمز در سه سطح شدت تابش (2/0، 3/0 و 5/0 وات بر سانتی­متر مربع) و سه سطح سرعت هوا (5/0، 1 و 5/1 متر بر ثانیه) مورد استفاده قرار گرفت. برای یافتن نقاط بهینه از نظر کمترین زمان خشک­شدن و تغییرات رنگ کل (ΔE) و بیشترین خواص شیمیایی در طی خشک­کردن میوه سماق از روش سطح پاسخ (RSM) استفاده شد. نتایج نشان­دهنده تاثیر معنی­دار شدت تابش و سرعت هوا بر صفات مورد بررسی میوه سماق به غیر از محتوای فنولیک کل بود. کمترین زمان خشک­شدن مربوط به تیمار W/cm2 5/0× m/s5/1 بود. کمترین تغییرات رنگ کل و بیشترین میزان اسیدهای آلی در تیمار W/cm2 2/0× m/s 5/1 و بیشترین میزان ویتامین در تیمارهای W/cm2 2/0× m/s 1 و W/cm2 3/0× m/s 1 به دست آمد. بهترین نقطه خشک­کردن سماق در تیمار شدت تابش W/cm2 3/0 و سرعت هوای m/s 5/0 با شاخص مطلوبیت 71/0 به دست آمد. در نهایت نتایج نشان داد که خشک­کردن به روش مادون قرمز علاوه بر کاهش زمان خشک­کردن روش مناسبی برای حفظ خواص شیمیایی و تغییرات رنگ کل میوه سماق است.