اثر محلولپاشی برگی اسید آسکوربیک و اسید اگزالیک بر پاسخهای فیزیولوژیک توتفرنگی رقم ’کاماروسا‘
دوره 37، شماره 4، زمستان 1402، صفحه 1073-1086
https://doi.org/10.22067/jhs.2023.81120.1240
نعیمه سوخت سرایی، فریال وارسته، مهدی علی زاده
چکیده در سالهای اخیر کاربرد اسیدهای آلی به دلیل تأثیر آنها در افزایش عملکرد کمی و کیفی گیاه و افزایش مقاومت به تنشهای محیطی افزایش یافته است. بههمین منظور، برای بررسی برخی پاسخهای فیزیولوژیک توتفرنگی رقم ’کاماروسا‘ به محلولپاشی برگی اسیدهای آلی، آزمایشی بهصورت طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل: محلولپاشی با اسید آسکوربیک و اسید اگزالیک (هر کدام با غلظت یک میلیمولار) در سه مرحله (از مرحله اتمام گلدهی تا مرحله میوه سبز) با فواصل شش روز یکبار و تیمار شاهد (عدم محلولپاشی) بود. نتایج نشان داد که تیمار محلولپاشی اثر معنیداری بر سطح برگ، وزن تر، وزن خشک برگ، میزان کلروفیلهای a، b و کل، کارتنوئید، قند کل، فلاونوئید و فنل کل داشت. بیشترین میانگین سطح برگ (08/314 سانتیمتر مربع)، وزن تر و خشک برگ (بهترتیب 78/1 و 56/0 گرم)، کلروفیل a و کارتنوئید کل (بهترتیب 43/0 و 29/0 میلیگرم بر گرم)، قند کل (43/1 میکروگرم بر گرم)، فنل کل (70/0 میلیگرم بر گرم) و فلاونوئید کل (19/0 میلیگرم بر گرم) در کاربرد اسید اگزالیک مشاهده شد. تیمار شاهد دارای کمترین میانگین در تمام صفتهای مورد مطالعه (به جز کارتنوئید) بود. مصرف اسید آسکوربیک و اسید اگزالیک سبب افزایش رنگیزههای فتوسنتزی شد و نسبت به تیمار شاهد بهطور میانگین ۲۲ درصد میزان کلروفیل کل را افزایش داد. بهعلاوه، محلولپاشی با اسید آسکوربیک و اگزالیک باعث افزایش مواد جامد محلول، فعالیت آنتیاکسیدانی و فلاونوئید میوه نسبت به شاهد شد. همچنین میوههای برداشت شده از گیاهان تیمار شده با اسید اگزالیک، آنتوسیانین و فنل کل بیشتری نسبت به میوههای برداشت شده از گیاهان تیمار شده با اسید آسکوربیک و شاهد دارا بودند. میوههای گیاهان تیمار شده با اسید آسکوربیک نسبت به گیاهان تیمار شده با اسید اگزالیک، ویتامین ث و اسیدیته قابل تیتر کمتر و شاخص طعم بالاتری داشتند. بهطور کلی با توجه به نتایج مشخص شد که محلولپاشی برگی اسید آسکوربیک و اسید اگزالیک با افزایش رنگیزههای فتوسنتزی و زیستتوده، باعث بهبود صفات کیفی و محتوای ترکیبات مرتبط با سلامتی در میوه توتفرنگی رقم ’کاماروسا‘ شد.
تأثیر خشک کردن مادون قرمز بر خصوصیات کیفی میوه سماق (Rhus coriaria L.)
دوره 34، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 493-504
https://doi.org/10.22067/jhorts4.v34i3.85009
علی حسنی، محمد هادی خوش تقاضا، محمدتقی عبادی
چکیده در این تحقیق تاثیر روش خشککردن مادون قرمز بر زمان خشککردن و خصوصیات کیفی میوه سماق (تغییرات رنگ کل، میزان فنولیک کل، اسیدهای آلی و ویتامین ) بررسی شد. خشککن مادون قرمز در سه سطح شدت تابش (2/0، 3/0 و 5/0 وات بر سانتیمتر مربع) و سه سطح سرعت هوا (5/0، 1 و 5/1 متر بر ثانیه) مورد استفاده قرار گرفت. برای یافتن نقاط بهینه از نظر کمترین زمان خشکشدن و تغییرات رنگ کل (ΔE) و بیشترین خواص شیمیایی در طی خشککردن میوه سماق از روش سطح پاسخ (RSM) استفاده شد. نتایج نشاندهنده تاثیر معنیدار شدت تابش و سرعت هوا بر صفات مورد بررسی میوه سماق به غیر از محتوای فنولیک کل بود. کمترین زمان خشکشدن مربوط به تیمار W/cm2 5/0× m/s5/1 بود. کمترین تغییرات رنگ کل و بیشترین میزان اسیدهای آلی در تیمار W/cm2 2/0× m/s 5/1 و بیشترین میزان ویتامین در تیمارهای W/cm2 2/0× m/s 1 و W/cm2 3/0× m/s 1 به دست آمد. بهترین نقطه خشککردن سماق در تیمار شدت تابش W/cm2 3/0 و سرعت هوای m/s 5/0 با شاخص مطلوبیت 71/0 به دست آمد. در نهایت نتایج نشان داد که خشککردن به روش مادون قرمز علاوه بر کاهش زمان خشککردن روش مناسبی برای حفظ خواص شیمیایی و تغییرات رنگ کل میوه سماق است.
