اثر غلظت‌ و روش‌ استفاده از پاکلوبوترازول بر رشد رویشی و زایشی توت فرنگی

نوع مقاله : مقالات پژوهشی

نویسندگان

چکیده

چکیده
به منظور بررسی اثر پاکلوبوترازول بر رشد رویشی و زایشی توت فرنگی رقم سلوا (Selva) پژوهشی به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان انجام شد. پاکلوبوترازول در دو روش کاربرد خاکی و محلول پاشی اندام هوایی در مقادیر 0، 5/0، 1، 5/1 و 2 میلی‌گرم ماده مؤثر برای هر گیاه مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که کاربرد پاکلوبوترازول در روش محلول پاشی در کنترل رشد رویشی مؤثرتر از کاربرد خاکی است. با افزایش میزان پاکلوبوترازول سطح برگ، وزن‌تر اندام هوایی، وزن‌تر کل بوته و طول دمبرگ کاهش یافت. وزن‌‌تر، تعداد و قطر ریشه تحت تأثیر پاکلوبوترازول قرار نگرفت. همچنین کاربرد پاکلوبوترازول اثر معنی‌داری‌ بر سفتی بافت، غلظت مواد جامد محلول و ویتامین ث میوه نداشت. اثر متقابل غلظت پاکلوبوترازول و روش کاربرد آن برای صفات سطح برگ، طول و قطر دمبرگ، وزن‌تر کل بوته، وزن‌تر اندام هوایی، میزان کلروفیل برگ، عمکرد بوته‌ها، قطر میوه و شاخص برداشت معنی‌دار گردید. به طوری که محلول پاشی بوته‌ها با پاکلوبوترازول به میزان 2 میلی‌گرم ماده مؤثر به ازاء هر گیاه باعث بالاترین قطر دمبرگ، میزان کلروفیل برگ‌ها و شاخص برداشت گردید. همچنین کاربرد خاکی پاکلوبوترازول به میزان 1 میلی‌گرم ماده مؤثر به ازاء هر گیاه باعث افزایش عملکرد بوته به میزان 16/27 درصد شد.

واژه های کلیدی: پاکلوبوترازول، توت فرنگی، کاربرد خاکی، محلول پاشی

عنوان مقاله [English]

Effect of paclobutrazol concenteration and application methods on vegetative and reproductive growth of strawberry (Fragaria × ananassa Duch. cv. Selva)

نویسندگان [English]

  • F. Shakeri
  • B. Baninasab
  • C. Ghobadi
  • M. Mobli
چکیده [English]

Abstract
To investigate the effects of paclobutrazol (PBZ) on vegetative and reproductive growth of Strawberry cv. Selva a factorial experiment in a completely randomized design with three replications was carried out in greenhouse of Agriculture College, Isfahan University of Technology. PBZ was applied in two methods, drench and foliar spray, at 0, 0.5, 1, 1.5 and 2 mg active ingredient per plant. The results indicated that applications of PBZ as foliar spray was more effective than soil drench on vegetative and reproductive growth. With increasing the amount of PBZ leaf area, shoot fresh weight, whole plant fresh weight and petiole length of treated strawberries were decreased, however fresh weight, number and diameter of roots were not affected by PBZ. Also PBZ had no significant effect on fruit firmness, total soluble solids and vitamin C. The interaction of PBZ and its method of application on characteristics including leaf area, petiole length and diameter, total fresh weight, shoot fresh weight, leaf chlorophyll content, yield, fruit diameter and harvest index were significant. Foliar application of PBZ at the rate of 2 mg active ingredient per plant lead to maximum value of petiole diameter, leaf chlorophyll content and harvest index. Yield (fruit/plant) was also increased (27.16%) when the plants received 1 mg active ingredient per plant PBZ through soil drench method.

Key words: Paclobutrazol, Strawberry, Soil application, Foliar application