بررسی امکان القاء پلی پلوئیدی در گیاه ریحان (L. Ocimum basilicum) با استفاده از کلشی سین

نوع مقاله : مقالات پژوهشی

نویسندگان

چکیده

چکیده
به منظور بررسی القاء پلی پلوئیدی در گیاه ریحان (L. Ocimum basilicum)، دو آزمایش مستقل به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا" تصادفی با دو فاکتور غلظت کلشی سین و مدت زمان تیمار با 4 تکرار انجام شد. غلظت کلشی سین با چهار سطح (صفر، 05/0، 1/0 و 2/0 درصد) و مدت زمان تیمار در سه سطح (6، 12 و 24 ساعت) بود. در آزمایش اول تیمارهای فوق روی بذر و در آزمایش دوم روی مریستم انتهایی اعمال شد. در آزمایش اول کلیه گیاهان غیر از شاهد از بین رفتند. در آزمایش دوم اعمال تیمارها در مرحله 8-6 برگی با استفاده از روش آغشته نمودن نوک مریستم انتهایی توسط گلوله پنبه ای انجام شد. پس از مشاهده تغییرات ظاهری، از هر تیمار تعدادی نمونه توسط فلوسایتومتری مورد ارزیابی قرار گرفتند. همچنین مطالعات روزنه ای جهت بررسی تغییرات روزنه ای انجام شد. نتایج حاصل از بررسی‌های فلوسایتومتری، مورفولوژیک و روزنه ای در رابطه با القای پلوئیدی نشان داد که غلظت تیمار تاثیر معنی داری بر این فاکتور داشته است به طوری که بیشترین میزان احتمال پلوئیدی (63/3 درصد) مربوط به غلظت 05/0 درصد کلشی سین می باشد و زمان تیمار و اثرات متقابل تاثیر معنی داری بر این فاکتور نداشتند. از طرف دیگر اثرات ساده غلظت کلشی سین و مدت زمان تیمار و اثر متقابل آنها بر درصد زنده مانی گیاهان معنی دار بود به طوری که پس از تیمار شاهد (غلظت صفر) بیشترین زنده مانی (4/47) مربوط به غلظت 05/0 بود. غلظتهای بالاتر باعث از بین رفتن درصد بالاتری از گیاهان شدند. در میان زمانهای مختلف تیمار نیز بیشترین زنده مانی (5/60 درصد) مربوط به تیمار 12 ساعت بود. نتایج کلی نشان داد که غلظت 05/0 درصد و مدت زمان 6 ساعت بهترین تیمار جهت القاء پلوئیدی در گیاه ریحان می باشند.

واژه‌های کلیدی: ریحان، سطح پلوئیدی، فلوسایتومتری، کلشی سین

عنوان مقاله [English]

The Study of Autotetraploidy Induction in Basil (Ocimum basilicum)by Colchicines Treatment

نویسندگان [English]

  • S. Malekzadeh Shafaroudi
  • A. Ghani
  • M. Habibi
  • A. Amiri
چکیده [English]

Abstract
In order to induce autopolyploidy in basil (Ocimum basilicum) two separate experiments (seed treatment and cotton plug method on apical meristem) was conducted in a factorial experiment based on completely randomized design including colchicines concentrations (0, 0.05%, 0.1% and 0.2%) and the treatment time (6, 12 and 24 h) with four replications. On seed treatment all plants except control were perished. Morphological characteristics and flowcytometry data were used to detect and confirm polyploidization. The morphological and microscopic results showed that colchicines concentrations significantly affect autoploidy induction and the most cases (3.63%) observed on 0.05% concentration. Treatment time and interaction between concentration and time did not show a significant effect on this character. However the simple effects of concentration and treatment time were significantly different on survival percentage. Also concentration X time interaction showed a significant effect on this trait. Among the colchicines concentration levels, the second level (0.05%) showed the maximum survival percentage (47.7%) after the control. Higher concentrations caused more death in plants. Also the highest survival percentage (60.5%) appears in 12h duration of treatment. Generally, the best results to induce polyploidy obtained in 0.05% colchicines concentration for six hours when the treatment was treated using cotton plug.

Keywords: Ocimum basilicum, Ploidy level, Flowcytometry, Colchicines