با همکاری انجمن علمی منظر ایران
کلیدواژه‌ها = ازت

بررسی کاربرد اسیدهیومیک بر جذب عناصر غذایی و شاخص‌های کمی و کیفی کیوی‌فروت

دوره 33، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 247-256

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.72526

علی اکبر شکوهیان، علی اصغری، هادی محمودی

چکیده بررسی کاربرد اسید هیومیک بر جذب عناصر غذایی و شاخص­های کمی و کیفی کیوی فروت در طی سال­های 94-95 در شهرستان تالش استان گیلان در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با 7 سطح کاربرد برگی و خاکی هیومیک­اسید در غلظت­های شاهد، 2، 4، 6 کیلوگرم در هکتار در چهار تکرار انجام شد. در این پژوهش شاخص­های جذب عناصر غدایی (ازت، پتاسیم، فسفر، کلسیم، روی، منیزیم، منگنز، مس و آهن) و صفات کمی و کیفی میوه (عملکرد، سفتی، ویتامین ث، مواد جامد محلول میوه و سطح برگ و میزان کلروفیل برگ) مورد اندازه­گیری قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده­ها نشان داد که غلظت­های مختلف اسیدهیومیک بر روی شاخص­های مورد اندازه­گیری به جز سفتی میوه در سطح احتمال 1­ درصد از نظر آماری تاثیر معنی­داری داشتند. بر اساس نتایج به­دست آمده از این تحقیق، کاربرد اسیدهیومیک باعث افزایش جذب عناصر غذایی و بهبود کمی و کیفی میوه در کیوی شد. مقایسه میانگین داده­ها نشان داد که بیشترین مقدار در شاخص­های جذب عناصر غدایی ازت، فسفر و کلسیم از تیمار 4 کیلوگرم و عناصر پتاسیم، منگنز و آهن از تیمار 6 کیلوگرم و عنصر منیزیم در تیمار 2 کیلوگرم در هکتار اسیدهیومیک بصورت مصرف خاکی حاصل شد. بررسی داده‌ها نشان داد که عناصر روی و مس در تیمار محلول‌پاشی با اسیدهیومیک به مقدار 2 و 4 کیلوگرم جذب بیشتری داشته­اند. بر اساس نتایج به دست آمده غلظت­ چهار کیلوگرم در هکتار اسیدهیومیک با روش کاربرد خاکی و برگی بیش­ترین اثر را برروی شاخص­های کمی و کیفی میوه کیوی داشتند.

تأثیر کود نیتروژن و کود زیستی فسفات بارور2 روی برخی ویژگی‌های پیاز رقم آذرشهر در منطقه ملکان

دوره 33، شماره 1، بهار 1398، صفحه 13-28

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v33i1.63704

علیرضا ایمانی، موسی ارشد

چکیده یکی از عوامل افزایش عملکرد پیاز، تعیین مقدار مناسب کود برای کشت این گیاه است. به منظور بررسی تأثیر کود ازته و فسفات زیستی بر خصوصیات کمی و کیفی پیاز قرمز آذرشهر، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در دو آزمایش جداگانه در سال زراعی 95-1394 اجرا شد. آزمایش اول شامل کود ازته در سه سطح (صفر، 60 و 120 کیلوگرم در هکتار) و محلول پاشی فسفات بارور2 در سه سطح (عدم محلول پاشی، 1 و 2 در هزار ) و آزمایش دوم، کود ازته در  سطوح مذکور و تلقیح بذر با فسفات بارور2 در سه سطح (عدم تلقیح، 1 و 2 در هزار) بود. نتایج حاکی از آن بود که کاربرد کود زیستی فسفات بارور2 و کود ازته باعث افزایش ارتفاع بوته، متوسط وزن پیاز، عملکرد پیاز، محتوای ترکیبات قندی، میزان پروتئین و شاخص کلروفیل شد. در آزمایش اول، بالاترین عملکرد پیاز (98/18 تن در هکتار)، متوسط وزن پیاز (51/127 گرم)، ارتفاع بوته (68/51 سانتی متر)، نیترات (2/116 میلی گرم بر کیلوگرم) و شاخص کلروفیل (12/64) با کاربرد 120 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژن و بیشترین عملکرد پیاز (74/17 تن در هکتار)، متوسط وزن پیاز (112 گرم)، ارتفاع بوته (96/50 سانتی متر) و میزان پروتئین (96/9 گرم بر صد گرم) در تیمار محلول پاشی با غلظت 2 در هزار فسفات بارور2 مشاهده گردید. در آزمایش دوم نیز بیشترین مقدار صفات مذکور با کاربرد 120 کیلوگرم کود نیتروژن و به غیر از میزان نیترات در تلقیح بذور با غلظت 2 در هزار فسفات بارور2 به دست آمد.