علوم باغبانی

چکیده کاربرد خارجی تنظیم کننده‌های رشد یک راهکار شناخته شده برای افزایش کیفیت، عملکرد و تولید خارج از فصل گلها است. بدین منظور جهت برطرف کردن نیاز سرمایی و تولید خارج از فصل گل سینرر و بهبود صفات مورفولوژیکی آن، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تکرار انجام شد. تیمارها شامل تیمار سرمایی (شاهد)، جیبرلین 100 میلی گرم در لیتر در زمان‌های مختلف (قبل از تیمار سرمایی، اواسط تیمار سرمایی و بعد از تیمار سرمایی)، جیبرلین (100و 200 میلی گرم در لیتر)، بنزیل آدنین (150 و 300 میلی گرم در لیتر) و پاکلوبوترازول (250 و 500 میلی گرم در لیتر) بودند. نتایج نشان داد که جیبرلین می‌تواند جایگزین نیاز سرمایی سینرر برای گلدهی شود. تیمار mg/L 100جیبرلین + mg/L250 پاکلوبوترازول باعث شد تا نسبت به شاهد گلدهی سینرر به مدت 32 روز تسریع و طول عمر گل‌ها 24 روز افزایش یابد. تیمار سرمایی همراه با پاکلوبوترازول به غلظت 500 میلی‌گرم در لیتر با ایجاد شکل جدید پاکوتاه و افزایش قطر گلها بالاترین کیفیت ظاهری را بدست داد. در مجموع با توجه به اینکه تیمار 100 میلی‌گرم در لیتر جیبرلین همراه با 300 میلی‌گرم در لیتر بنزیل‌آدنین علاوه بر جایگزینی نیاز سرمایی سینرر برای گلدهی، دوره رشد آن را 21 روز کاهش داد و توانست وزن تر و خشک شاخساره، وزن تر ریشه، سطح برگ، ارتفاع گیاه، قطر ساقه، کیفیت ظاهری، تعداد گل و عمر گلدانی آن را افزایش داد، می‌توان آن را به عنوان تیمار برتر معرفی کرد.

چکیده در این بررسی 7 نوع کود آلی شامل خاک برگ، پوسته ی برنج، کود دامی، کمپوست قارچ، مخلوط خاک برگ، پوسته ی برنج و کمپوست قارچ (مخلوط 1)، مخلوط خاک برگ، پوسته ی برنج و کود دامی (مخلوط 2) هر یک به نسبت 1:1:1 و نیز تیمار شاهد (فاقد کود) همراه با چند سطح فشردگی شامل غلتک با وزن های 36، 56 و 76 کیلوگرم مورد استفاده قرار گرفتند. تیمار ها در پاییز سال 1387 در مزرعه ی تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان به صورت طرح بلوک های نواری با سه تکرار اعمال گردیدند. اثرات تیمار های فوق بر روی میزان کلروفیل چمن، میزان تراکم و سرعت پوشش، میزان ارتفاع و درصد ماده ی خشک گیاه در فصل پاییز مورد ارزیابی قرار گرفت. بر طبق نتایج حاصل تیمار های کمپوست قارچ و پوسته‌ی برنج در فشردگی اول، تیمار های کود دامی و مخلوط 2 در فشردگی دوم و تیمار کود دامی در فشردگی سوم بیشترین میزان کلروفیل را نشان دادند. بیشترین و کمترین میزان نیتروژن در هر سه سطح فشردگی به ترتیب در تیمار کود دامی و شاهد مشاهده گردید. بالاترین میزان تراکم مربوط به تیمار کود دامی و پایین‌ترین میزان مربوط به تیمار خاک برگ بود. در هر سه فشردگی بیشترین و کمترین میزان ارتفاع، به ترتیب در تیمار کود دامی و شاهد مشاهده گردید. نتایج به دست آمده از این تحقیق برای مدیریت چمن در ارتباط با استفاده از کود های آلی و میزان فشرده سازی بستر کشت در شرایط شهر گرگان، قابل استفاده خواهد بود.