مطالعه سازگاری برخی ارقام و یک ژنوتیپ ایرانی آلبالو با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز و فلورسنس میکروسکوپی
دوره 34، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 427-438
https://doi.org/10.22067/jhorts4.v34i3.78796
عباس جولانی، یاور شرفی، جواد صباغ پور هریس
چکیده آلبالو (Prunus cerasus L.) متعلق به خانواده Rosaceae، زیر خانواده پرونوئیده، یکی از مهمترین میوههای هستهدار مناطق معتدله میباشد. ایران بعد از کشورهای ترکیه و آمریکا سومین کشور تولید کننده آلبالو در دنیا است. اگرچه اکثر ارقام آلبالو خودسازگار میباشند ولی اخیراً ارقام خودناسازگار یا کمی خودناسازگار گزارش شده و به مرور زمان بر تعداد آنها افزوده میشود. در این مطالعه روابط خود و دگر(نا)سازگاری برخی ارقام و دو ژنوتیپ برتر ایرانی آلبالو، با استفاده از ردیابی نفوذ لوله گرده در خامه با میکروسکوپ فلورسنت، و روش PCR با آغازگرهای دیجنریت بررسی شد. ارقام شامل ارقام ’متئور‘، ’مونت مورنسی‘،’محلی‘،’مجارستانی دیررس‘ و یک ژنوتیپ برتر گزینش شده از مناطق مختلف ایران بویژه استانهای آذربایجان شرقی و غربی بودند. در مطالعه میکروسکوپی، ترکیب تلاقیها بر اساس همپوشانی گلدهی ارقام و ژنوتیپ انتخابی صورت گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که در تلاقی ’محلی‘ X ’مونت مورنسی‘ بیشترین تشکیل میوه نهایی (5/15 درصد) مشاهده گردید. درهمه تلاقیها تعداد لوله گرده از کلاله تا ورودی تخمدان کاهش یافت. همچنین، نتایج مربوط به شناسایی آللهای ناسازگاری نشان دادند که در هیچکدام از ارقام و ژنوتیپ مورد مطالعه تمامی آللها یکسان نبودند و این نشانگر سازگاری همه آنها با همدیگر بود. بطور کلی نتایج هر دو روش همدیگر را تایید و نشان داد که همه ارقام و ژنوتیپ انتخابی را میتوان در احداث باغات آلبالو با هم کشت نمود.
