با همکاری انجمن علمی منظر ایران
نویسنده = یونس مستوفی

تأثیر اسید‌‌ سالیسیلیک و تنش شوری بر جوانه‌زنی بذر و آنتی‌اکسیدان‌های فراسودمند در جوانه‌های کلم براکلی

دوره 28، شماره 3، پاییز 1393، صفحه 388-398

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.42863

مصباح بابالار، جواد هاشمی، یونس مستوفی

چکیده سولفورافان ماده‌ای بسیار قوی در کنترل سرطان می‌باشد. این ماده در کلم براکلی تولید می‌شود و به نظر می‌رسد تنش شوری از طریق فعال کردن مقاومت اکتسابی سیستمیک باعث بیش‌تر شدن تولید سولفورافان گردد. با هدف به‌دست آوردن غلظت مناسب شوری برای تولید حداکثر سولفورافان، به‌همراه کنترل درصد جوانه‌زنی، تیمار با NaCl در 5 سطح0، 50، 100، 150، 200 میلی‌مولار به‌همراه اسیدسالیسیلیک (0 ، 100،200 میکرومولار) مورد آزمایش قرار گرفت. برای بررسی تأثیر تیمارها بر حداکثر درصد جوانه‌زنی، سرعت افزایش و زمان لگ، مدل لجستیک استفاده شد و سولفورافان و ویتامین ث با استفاده از HPLC اندازه‌گیری شدند. اسید سالیسیلیک مقاومت به شوری را افزایش داد. ترکیب اسید سالیسیلیک و کلرید سدیم غلظت سولفورافان و ویتامین‌ث را افزایش داد. تیمار100 میکرومولار اسید سالیسیلیک به‌همراه 100 میلی‌مولار کلرید سدیم بالاترین غلظت سولفورافان و ویتامین ث، به‌همراه بهترین فاکتورهای رشدی را ایجاد نمود.

تأثیر تیمارهای شیمیایی و مراحل برداشت بر عمر گلجایی گل‌های بریدنی مریم رقم"Pearl "

دوره 26، شماره 1، بهار 1391

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.12886

فریبا ابتهاج، یونس مستوفی، روح انگیز نادری، سپیده کلاته جاری

چکیده پژوهش حاضر به منظور یافتن بهترین مرحله برداشت و تیمار شیمیایی جهت افزایش عمر گلجایی گل‌های بریدنی مریم رقم ‘Pearl’ اجرا گردید. طرح آزمایشی مورد استفاده فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در دو مرحله برداشت یک گلچه باز و سه گلچه باز بود. گل‌های بریدنی مریم پس از برداشت با ترکیبات مختلف شیمیایی بصورت پالس تیمار شدند، این ترکیبات شامل: نیتریک‌اکساید (NO)، تیدیازورون (TDZ) و ترکیب نیتریک‌اکساید و تیدیازورون که هر کدام در سه سطح بودند و آب مقطر که به عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد. سپس گل‌های بریدنی به ظروفی شامل 500 میلی‌لیتر از محلول نگهدارنده حاوی ساکارز دو درصد + 8– هیدروکسی کینولین سولفات 200 ppm منتقل شدند. تأثیر تیمارهای اعمال شده بر روی عمر گلجایی و تعدادی از صفات کمی و کیفی دیگر مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نتایج این بررسی مراحل برداشت سه گلچه باز نسبت به یک گلچه باز بیشترین تأثیر را در افزایش عمر گلجایی و حفظ صفات کمی و کیفی گل بریدنی مریم داشت. در بین تیمارهای شیمیایی نیز TDZ نسبت به NO تأثیر بیشتری در افزایش عمر گلجایی و کیفیت گل شاخه بریدنی داشت. کاربرد NO به تنهایی مفید نبود اما ترکیب همزمان آن با TDZ از اثرات زیان‌بخش آن در محلول مقابله کرد.

بررسی روند متابولیزه شدن سیانید در ارقام سیب فوجی و عباسی مشهد

دوره 25، شماره 3، پاییز 1390

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1390i0.11334

مسعود زاده باقری، یونس مستوفی، مصطفی مصطفوی

چکیده چکیده سیانید یک ماده بی‎رنگ، مضر و خطر ناک است و بویی شبیه به بوی بادام تلخ دارد. سیانید ترکیبات پایداری با آهن و منیزیم تشکیل می دهد و با اختلال در تنفس، تثبیت کربن و احیای نیترات، فعالیت سلول را مختل می سازد. به منظور بررسی روند متابولیزه شدن سیانید در ارقام سیب فوجی و عباسی مشهد، آزمایشی به صورت فاکتوریل در کرت های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا درآمد. میوه ‎ها به صورت تصادفی به چهار قسمت مجزا تقسیم و در چهار دما شامل ٢- ، صفر، ٢ و ٤ درجه سانتی‎گراد در سردخانه‎ معمولی ((Refrigerator air با رطوبت نسبی 285 درصد به مدت ٤ ماه نگهداری شدند. میزان تجمع سیانید و ارزیابی فعالیت آنزیم Beta-CAS بعد از خروج نمونه ها از انبار به مدت سیزده روز مورد بررسی قرار گرفت. میزان فعالیت آنزیم Beta–CAS با روش رنگ سنجی (Colorimetric) و براساس میزان H2S تولید شده٬ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، در هر دو رقم مورد مطالعه بالاترین میزان تجمع سیانید بافت، در دمای ٢- درجه سانتی‎گراد و کمترین تجمع سیانید در دمای ٤ درجه سانتی‎گراد وجود داشت و به نظر می‎رسد که دماهای بالاتر جهت تجزیه و متابولیزه کردن سیانید مفیدتر باشند. فعالیت آنزیم Beta-CAS در رقم عباسی مشهد نسبت به فوجی بیشتر بوده و دماهای مختلف انبار پس از دوره انباری اثرات متفاوتی را بر فعالیت این آنزیم داشتند. با گذشت روزهای پس از انبار، میزان فعالیت این آنزیم افزایش و در روز سیزدهم فعالیت آن کاهش یافت. واژه های کلیدی: اتیلن، آنزیم Beta–CAS، سیانید، سیب، دما

بررسی تغییرات بیوشیمیایی و پوسیدگی خاکستری در انگور رقم شاهرودی در شرایط بسته بندی با اتمسفر تعدیل یافته

دوره 23، شماره 2، زمستان 1388

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1388i2.2588

عزیزه مسیب زاده، یونس مستوفی، محمد جوان نیکخواه، زهرا امام جمعه

چکیده چکیده مطالعه حاضر به منظور بررسی روند تغییرات بیوشیمیایی بافت‌های انگور رقم شاهرودی در شرایط بسته بندی در اتمسفر تعدیل یافته نسبت به شاهد و با استفاده از یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار طراحی شد. سه ترکیب گازی شامل O2 5% + CO210% (GC2) ، O215% + CO210% (GC3) و O260% + CO210% (GC4) با استفاده از دو نوع پوشش پلیمری (پلی پروپیلن و پلی اتیلن) برای نگهداری انگورها در دمای oC 1و رطوبت نسبی 90%-80 مورد استفاده قرار گرفتند. محتوای قندهای احیاگر، اسیدیته قابل تیتراسیون (TTA) و pH هر 15 روز یکبار و پس از 24 ساعت قرار گیری در دمای اتاق اندازه گیری شدند. نتایج بدست آمده از 45 روز انبار داری نشان داد که همزمان با کاهش میزان قندهای احیاگر شانس بروز آلودگی افزایش می‌یابد. از سوی دیگر مشاهده شد که یک افزایش شدید در میزان قندهای احیاگر پس از ظهور آلودگی دیده می‌شود. نتایج بدست آمده نشان می‌دهد که افزایش زود هنگام درمیزان قندهای احیاگر در نمونه‌های بسته بندی شده با GC4 با کمترین میزان آلودگی همراه بوده است. همچنین مشخص شد که روند کاهش TTA و افزایش pH برای نمونه‌های فوق ملایم تر است. واژه‌های کلیدی: قند‌های احیاگر، پوسیدگی خاکستری، انگور رقم شاهرودی، بسته بندی در اتمسفر تعدیل یافته