با همکاری انجمن علمی منظر ایران
نویسنده = شهره نیکخواه

اثر Cr3+بر لیپید پراکسیداسیون غشا و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان آسکوربات پراکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز، و پلی فنل اکسیداز در گیاه ریحان ( Ocimum basilicum L.)

دوره 25، شماره 4، زمستان 1390

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1390i0.11782

رویا بیشه کلایی، حمید فهیمی، سارا سعادتمند، طاهر نژادستاری

چکیده چکیده اثر تیمارهای مختلف Cr3+ در غلظت های 0، 1، 2، 4، 6 و 8 میلی گرم بر لیتر بر پراکسیداسیون لیپیدی غشاهای سلولی و تولیدمالون دی آلدئید (MDA ) و نیز فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان در ریشه و برگ نشاهای گیاه ریحان ( (Ocimum basilicum L. در طی 6 هفته تیمار در محیط کشت هیدروپونیک مورد بررسی قرار گرفت. با افزایش غلظت Cr3+در محیط کشت، درغلظت هایmg L-14 و بالاتر از آن، فعالیت سوپراکسیددیسموتاز (SOD)در ریشه و برگ در مقایسه با شاهد بطور معنی داری افزایش یافت (01/0P ). همچنین فعالیت آسکوربات پراکسیداز (APOX) و پلی فنل اکسیداز (PPOX)بافت های ریشه و برگ نیز در تیمارهای تنشی یون Cr3+ (mg L-14 و بالاتر) در مقایسه با شاهد و غلظت های پایین تر کروم بطور معنی داری افزایش یافت (01/0P ) که بیانگر تاثیر اکسیداتیو تنشی ناشی از تیمار Cr3+ می باشد. سطح MDA با افزایش غلظت Cr3+ mg L-14 و بالاتر، در مقایسه با نمونه شاهد در ریشه و برگ افزایش یافت (01/0P ) و آسیب اکسیداتیو ناشی از اثر غلظت های تنشی یون Cr3+ بر غشا را نشان داد. واژه های کلیدی: Ocimum basilicum L.٬+Cr3٬ آنزیم های آنتی اکسیدان، لیپید پراکسیداسیون، کشت هیدروپونیک

تاثیر تاریخ برداشت و غلظت کلرورکلسیم بر کیفیت انبارمانی گلابی ارقام اسپادونا و کوشیا

دوره 25، شماره 3، پاییز 1390

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1390i0.11309

شهره نیکخواه

چکیده چکیده زمان برداشت گلابی ارقام کوشیا و اسپادونا و اثر غلظت محلول کلرور کلسیم بر حفظ خصوصیات کیفی میوه در مدت انبارداری مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش به صورت آزمایش فاکتوریل 4 فاکتوری در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار به اجرا در آمد. گلابی رقم کوشیا در تاریخ‌های (2 ،9 و 15مرداد) و رقم اسپادونا در تاریخ‌های (16 ،23و 30 مرداد) برداشت گردیدند و پس از تیمار با محلول‌های کلرور کلسیم با غلظتهای متفاوت (صفر، 4 و 6 درصد) به سردخانه 1 ± 0 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 90- 85 درصد منتقل و به مدت 6 ماه نگهداری شدند. خواص کمی و کیفی میوه (درصد مواد جامد محلول، میزان اسید قابل تیتر، نسبت رسیدگی، درصد قند ، سفتی بافت و درصد کلسیم) بلافاصله پس از برداشت و پس از 30، 60، 90، 120، 135، 150، 165و 180 روز نگهداری در سردخانه اندازه گیری گردیدند. پس از پایان زمان انبارداری ، آزمایشات حسی شامل (بو، طعم، بافت، رنگ و ظاهر عمومی) بر روی میوه انجام شد. با بررسی نتایج مشخص گردید که در رقم کوشیا نسبت به رقم اسپادونا، سفتی بافت به میزان 3/1 پوند بر اینچ مربع بیشتر بود اما صفات مواد جامد محلول و نسبت رسیدگی در رقم اسپادونا به میزان بالاتری بود. همچنین از نظر صفات بافت، رنگ، بو و ظاهر عمومی، امتیاز بالاتر به رقم اسپادونا تعلق گرفت. نتایج نشان داد رقم اسپادونا که در تاریخ 30 مرداد (140 روز پس از گلدهی، واحد حرارتی برابر 8/1986) برداشت شده و با محلول کلرور کلسیم 6 % تیمار گردیده بود، پس از 180 روز نگهداری در سردخانه دارای میزان کلسیم بیشتر بود. این تیمار حداکثر امتیاز داوران در مورد صفت ظاهر عمومی را کسب نمود و به طور کلی از نظر صفات کمی و کیفی و خصوصیات حسی نسبت به بقیه تیمارها در وضعیت مطلوب تری قرار داشت. واژه‌های کلیدی: ارقام گلابی، تاریخ برداشت، محلول های کلرور کلسیم، کلسیم میوه، ظاهر عمومی

بررسی روند متابولیزه شدن سیانید در ارقام سیب فوجی و عباسی مشهد

دوره 25، شماره 3، پاییز 1390

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1390i0.11334

مسعود زاده باقری، یونس مستوفی، مصطفی مصطفوی

چکیده چکیده سیانید یک ماده بی‎رنگ، مضر و خطر ناک است و بویی شبیه به بوی بادام تلخ دارد. سیانید ترکیبات پایداری با آهن و منیزیم تشکیل می دهد و با اختلال در تنفس، تثبیت کربن و احیای نیترات، فعالیت سلول را مختل می سازد. به منظور بررسی روند متابولیزه شدن سیانید در ارقام سیب فوجی و عباسی مشهد، آزمایشی به صورت فاکتوریل در کرت های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا درآمد. میوه ‎ها به صورت تصادفی به چهار قسمت مجزا تقسیم و در چهار دما شامل ٢- ، صفر، ٢ و ٤ درجه سانتی‎گراد در سردخانه‎ معمولی ((Refrigerator air با رطوبت نسبی 285 درصد به مدت ٤ ماه نگهداری شدند. میزان تجمع سیانید و ارزیابی فعالیت آنزیم Beta-CAS بعد از خروج نمونه ها از انبار به مدت سیزده روز مورد بررسی قرار گرفت. میزان فعالیت آنزیم Beta–CAS با روش رنگ سنجی (Colorimetric) و براساس میزان H2S تولید شده٬ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، در هر دو رقم مورد مطالعه بالاترین میزان تجمع سیانید بافت، در دمای ٢- درجه سانتی‎گراد و کمترین تجمع سیانید در دمای ٤ درجه سانتی‎گراد وجود داشت و به نظر می‎رسد که دماهای بالاتر جهت تجزیه و متابولیزه کردن سیانید مفیدتر باشند. فعالیت آنزیم Beta-CAS در رقم عباسی مشهد نسبت به فوجی بیشتر بوده و دماهای مختلف انبار پس از دوره انباری اثرات متفاوتی را بر فعالیت این آنزیم داشتند. با گذشت روزهای پس از انبار، میزان فعالیت این آنزیم افزایش و در روز سیزدهم فعالیت آن کاهش یافت. واژه های کلیدی: اتیلن، آنزیم Beta–CAS، سیانید، سیب، دما

بهره گیری از تنوع سوماکلون جهت ایجاد لاین های مقاوم به خشکی در ارقام هویج (Daucus carota L.)

دوره 25، شماره 2، تابستان 1390

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1390i0.9986

کرامت ربیعی، محمود خدامباشی، منصور امیدی

چکیده چکیده جهت استفاده از تنوع سوماکلون در ایجاد لاین های مقاوم به خشکی در ارقام هویج (Daucus carota L.)، تحقیقی در گروه بیوتکنولوژی موسسه ملی تحقیقات سبزیجات روسیه در سال 88-1387به انجام رسید. بذور چهار رقم هویج که در ایران مورد کشت قرار می گیرند از موسسه تحقیقات سبزی و صیفی دزفول تهیه شدند. پس از رشد گیاهچه ها در محیط گلدان، قطعات هیپوکوتیل جدا شده و با اتانول 70 درصد به مدت 30 ثانیه و هیپوکلریت سدیم با غلظت 1 درصد و به مدت 10 دقیقه استریل شده و در محیط کشت حاوی 2/0 میلی گرم در لیتر هورمون 2,4-D جهت رشد کالوس قرار گرفتند. کالوس‌های تکثیر یافته، به قطعاتی به اندازه 25 میلی گرم تقسیم شده و برای افزایش ایجاد تنوع ژنتیکی با موتاژن شیمیایی نیتروزواتیل اوره در غلظت های صفر، 5/0، 2 و 8 میلی مولار تیمار شدند. این قطعات سپس در محیط های حاوی غلظت های مختلف پلی-اتیلن گلایکول شامل صفر، 5، 10، 15، 20 و 25 درصد قرار گرفتند. میزان تغییر در خواص مورفوژنی و باززایی ریز نمونه ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده حاکی از آن بود که افزایش غلظت مواد فوق باعث کاهش رشد کالوس ها، از بین رفتن توانایی مورفوژنی و باززایی و حتی از بین رفتن کالوس‌ها می شود به نحوی که در غلظت 20 و 25 درصد پلی اتیلن گلایکول هیچ گیاهچه ای باززایی نشد و در غلظت 8 میلی مولار موتاژن، تقریباً تمام کالوس ها از بین رفتند. با توجه به اینکه میزان فعالیت پراکسیداز و محتوای آب در برگ در لاین های مقاوم به خشکی بیشتر از لاین های حساس می باشند به همین دلیل از این دو آنالیز جهت تعیین میزان مقاومت لاین های باززایی شده استفاده شد. نتایج نشان داد که لاین های حاصل از غلظت های بالاتر پلی اتیلن گلایکول که انتظار می رود لاین های مقاوم به شرایط تنش آبی باشند، میزان فعالیت پراکسیدازی و نیز میزان نگهداشت آب بیشتری نسبت به لاین های حاصل از غلظت های پایین داشتند. واژه های کلیدی: تنوع سوماکلونال، پلی اتیلن گلایکول، هویج

اثرات متیل جاسمونات و پرتوتابی UV-C برکیفیت وعمر پس از برداشت میوه توت فرنگی رقم سلوا

دوره 24، شماره 1، تابستان 1389

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3656

رقیه طالبی حبشی، علیرضا عیوضی

چکیده چکیده به منظور افزایش کیفیت و عمر انباری میوه های توت فرنگی رقم سلوا، پرتوتابی UV-C در دو زمان (5 و 15 دقیقه ای) وغوطه وری در متیل جاسمونات با سه غلظت (شاهد، 1و 3 میکرومول برلیتر) بکارگرفته شد. پژوهش به صورت آزمایش فاکتوریل Dummy Plot در قالب طرح کاملاً تصادفی در8 تکرار انجام شد. میوه های توت فرنگی پس ازبرداشت و بعد از انجام تیمارهای مورد نظر14 روز در سردخانه در دمایc °2±2+ و رطوبت نسبی 95 درصد نگهداری شدند. بلافاصله بعد از تیمار و در پایان دوره انبارداری صفات کیفی از جمله: درصد مواد جامد محلول کل (TSS )، اسیدیته قابل تیتراسیون (TA)، ویتامین C، پوسیدگی و فنل کل مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثرات متقابل پرتوتابی پنج دقیقه ای و غوطه وری در متیل جاسمونات به غلظت یک میکرومول بر لیتر باعث کاهش پوسیدگی و افزایش فنل کل در طی 14 روز انبارداری گردید. از طرفی تیمار پرتوتابی UV-C به همراه غوطه وری در متیل جاسمونات اثر معنی داری بر رویTA ، TSS و ویتامین C نداشت. واژه های کلیدی: توت فرنگی، پرتوتابی، UV-C، غوطه وری، متیل جاسمونات

تاثیر زمان برداشت و بسته‌بندی با اتمسفر تغییر یافته بر عمر انباری میوه چند رقم زردآلو

دوره 24، شماره 1، تابستان 1389

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3658

محمد زرین‌بال، جابر سلیمانی، سعداله اسکندری، عادل دباغ محمدی نسب، راحله رسولی پیروزیان

چکیده چکیده میوه زردآلو به دلیل داشتن شدت تنفسی زیاد و سرعت فرآیند رسیدگی، عمر انباری کوتاهی داشته و بایستی در زمان کوتاهی پس از برداشت، به بازار عرضه شود. این پژوهش با هدف تعیین مناسب‌ترین زمان برداشت میوه زردآلو، افزایش عمر انباری و کاهش ضایعات آن انجام شد. طرح آزمایشی اسپلیت- اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی بود که در آن میوه‌های چهار رقم تجارتی زردآلو شامل ارقام "قرمز شاهرود"، "قربان مراغه"، "اردوباد" و "نصیری" (فاکتور اصلی) در سه مرحله از رسیدگی میوه (فاکتور فرعی) بر اساس شاخص رنگ پوست (رنگ پوست میوه زمینه سبز با لکه‌های زرد، زمینه زرد با لکه‌های سبز و زمینه زرد با لکه‌های نارنجی) از درخت برداشت شدند. سپس میوه‌ها در جعبه‌های دارای پوشش پلی‌اتیلن بسته‌بندی شده و در سردخانه (دمای صفر تا 2 درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی 85% ) بمدت 0، 7، 14‌، 21 و 28 روز (فاکتور فرعی فرعی) نگهداری شدند. پس از هر مرحله از نگهداری میوه‌ها در سردخانه، خصوصیات کیفی میوه شامل چروکیدگی پوست، ژله‌ای شدن گوشت و میزان فساد میوه‌ها از نظر وضعیت کیفی ارزیابی شده و همچنین سفتی میوه، میزان مواد جامد محلول، pH و EC نیز اندازه‌گیری و تجزیه واریانس شدند. صفات کیفی پس از تجزیه کلاستر با استفاده از فاصله اقلیدوسی، دندروگرام حاصل به چهار کلاس متمایز گردید. نتایج نشان داد که مناسب‌ترین زمان برداشت میوه زردآلو در همه ارقام مرحله دوم برداشت (رنگ پوست میوه زمینه زرد با لکه‌های سبز) بوده و در افزایش عمر انباری آنها اثر معنی‌داری دارد. در این شرایط میوه‌های ارقام "قرمز شاهرود" تا 21 روز، "قربان مراغه" تا 28 روز، "اردوباد" تا 21 روز و "نصیری" تا 28 روز با کیفیت مناسب در سردخانه قابل نگهداری هستند. واژه‌های کلیدی: ارقام زردآلو، بسته‌بندی، زمان برداشت، عمرانباری

بررسی اثر پس از برداشت اسید سالیسیلیک بر برخی ویژگی های کیفی و فعالیت آنتی اکسیدانی میوه کیوی رقم هایوارد

دوره 24، شماره 1، تابستان 1389

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3659

زهره روحی، محمدرضا اصغری، یوسف رسمی، زهرا اصلانی

چکیده چکیده تأثیر غلظت های مختلف اسید سالیسیلیک به همراه آب گرم بر عمر پس از برداشت میوه کیوی رقم هایوارد در دمای 5/0± 0 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 95-90% بررسی شد. میوه ها پس از برداشت با محلول اسید سالیسیلیک در غلظت های (0، 1 و 2) میلی مولار تیمار شده و در دمای5/0± 0 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 95-90% به مدت 16 هفته نگهداری شدند. پس از 8 و 16 هفته خواص کیفی میوه شامل سفتی بافت، اسیدهای آلی، مواد جامد محلول، ویتامین C، فعالیت آنتی اکسیدانی، فعالیت آنزیم کاتالاز و پروتئین کل مورد ارزیابی قرار گرفت. اسید سالیسیلیک به طور معنی داری باعث حفظ سفتی بافت میوه شد و بالاترین میزان سفتی بافت مربوط به غلظت 2 میلی مولار اسید سالیسیلیک بود. همچنین کاربرد اسید سالیسیلیک تأثیر معنی داری بر میزان اسیدهای آلی بعد از 16 هفته و ویتامین C پس از 8 هفته نگهداری داشت، اما تأثیر معنی داری بر میزان مواد جامد محلول نداشت. کاربرد اسید سالیسیلیک تأثیر معنی داری بر میزان فعالیت آنتی اکسیدانی نشان داد. اثر اسید سالیسیلیک در افزایش فعالیت آنزیم کاتالاز و پروتئین کل پس از 16 هفته معنی دار بود. وازه های کلیدی: اسید سالیسیلیک، پس از برداشت، فعالیت آنتی اکسیدانی، کیوی

بررسی هورمون‌های جیبرلین، بنزیل آدنین و زآتین و درجه حرارت بر شکست خواب ریزغده سیب زمینی

دوره 23، شماره 2، زمستان 1388

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1388i2.2587

روناک ساسانی، حمیدرضا خزاعی، احمد نظامی

چکیده چکیده با توجه به این که دوران خواب در جوانه‌های ریز غده سیب زمینی یکی از عوامل محدود کننده کشت آنها پس از برداشت غده‌ها است، این آزمایش بر اساس طرح آشیانه در قالب طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار با هدف یافتن موثر ترین هورمون و دما جهت شکست سریعتر خواب ریز غده سیب زمینی در بهار سال 1387 صورت گرفت. تیمارهای آزمایش شامل هورمون‌های جیبرلیک اسید (در دو سطح 5/2 و 5 میلی گرم در لیتر)، زآتین (در دوسطح 5/1 و 3 میلی گرم در لیتر )، بنزیل آدنین (در دو سطح 5 و10 میلی گرم در لیتر) و شاهد(آب مقطر) و سه تیمار دمایی 5، 10 و 15 درجه سانتی گراد بودند. نتایج نشان داد صفاتی نظیر سرعت و درصد جوانه زنی، میانگین طول جوانه، تعداد جوانه‌های فعال، وزن غده ها، بطور معنی داری (01/0(P≤ تحت تأثیر تیمار هورمونی و دمایی قرار گرفتند. در خصوص سرعت و درصد جوانه زنی تحت تیمارهای هورمونی، تفاوت معنی داری بین هورمون‌ها مشاهده نشد، اما کمترین مربوط به تیمار شاهد بترتیب با مقادیر 4/14 و11 درصد بود. بیشترین تأثیر بر میانگین طول جوانه مربوط به هورمون جیبرلین 5 میلی گرم در لیتر بود. دمای 10 درجه سانتی گراد بیشترین تأثیر را بر فعال شدن جوانه‌ها داشت. در دمای پایین تأثیر هورمون بر صفات تحت بررسی چندان قابل توجه نبود. بیشترین و کمترین کاهش وزن غده‌ها به ترتیب در دمای 5 و 15 درجه سانتی گراد حاصل شد. واژه‌های کلیدی: سیب زمینی، خواب ریز غده، شکست خواب

بررسی تغییرات بیوشیمیایی و پوسیدگی خاکستری در انگور رقم شاهرودی در شرایط بسته بندی با اتمسفر تعدیل یافته

دوره 23، شماره 2، زمستان 1388

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1388i2.2588

عزیزه مسیب زاده، یونس مستوفی، محمد جوان نیکخواه، زهرا امام جمعه

چکیده چکیده مطالعه حاضر به منظور بررسی روند تغییرات بیوشیمیایی بافت‌های انگور رقم شاهرودی در شرایط بسته بندی در اتمسفر تعدیل یافته نسبت به شاهد و با استفاده از یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار طراحی شد. سه ترکیب گازی شامل O2 5% + CO210% (GC2) ، O215% + CO210% (GC3) و O260% + CO210% (GC4) با استفاده از دو نوع پوشش پلیمری (پلی پروپیلن و پلی اتیلن) برای نگهداری انگورها در دمای oC 1و رطوبت نسبی 90%-80 مورد استفاده قرار گرفتند. محتوای قندهای احیاگر، اسیدیته قابل تیتراسیون (TTA) و pH هر 15 روز یکبار و پس از 24 ساعت قرار گیری در دمای اتاق اندازه گیری شدند. نتایج بدست آمده از 45 روز انبار داری نشان داد که همزمان با کاهش میزان قندهای احیاگر شانس بروز آلودگی افزایش می‌یابد. از سوی دیگر مشاهده شد که یک افزایش شدید در میزان قندهای احیاگر پس از ظهور آلودگی دیده می‌شود. نتایج بدست آمده نشان می‌دهد که افزایش زود هنگام درمیزان قندهای احیاگر در نمونه‌های بسته بندی شده با GC4 با کمترین میزان آلودگی همراه بوده است. همچنین مشخص شد که روند کاهش TTA و افزایش pH برای نمونه‌های فوق ملایم تر است. واژه‌های کلیدی: قند‌های احیاگر، پوسیدگی خاکستری، انگور رقم شاهرودی، بسته بندی در اتمسفر تعدیل یافته

بررسی حساسیت برخی ارقام هلو و شلیل به سرمای زمستان 1386 مشهد

دوره 23، شماره 1، پاییز 1388

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1388i1.1914

زینب آرین پویا، غلامحسین داوری نژاد، شادی عطار

چکیده چکیده یخ زدگی جوانه‌ها، پوست و چوب درختان در طول زمستان از مهمترین عوامل مهم محدود کننده تولید میوه می‌باشد. انتخاب وگسترش ارقامی با عملکرد و کیفیت بالا و بدون توجه به میزان مقاومت آنها موجب گسترس بیشتر خسارت و صدمات وارده است. در این پژوهش، میزان مقاومت نسبی برخی ارقام هلو و شلیل در مقابل افت ناگهانی دما و سرمای شدید، در شرایط طبیعی فصل زمستان سال 1386 در شرایط آب وهوایی مشهد بررسی شد. ایستگاه هواشناسی منطقه مورد آزمایش (ایستگاه گلمکان) حداقل دمای مطلق سال را در بیست و چهارم دی ماه برابر 22- درجه سانتیگراد ثبت نمود که با آب و هوای مشهد اندکی تفاوت داشت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. با روش نشت یونی نسبی جوانه‌های زایشی، رویشی، چوب یکساله و چوب دوساله ارقام هلوی جی اچ هیل، البرتا، ردهون، سرخ و سفید مشهد و قرمز مشهد و ارقام شلیل ایندیپندنس، کیوتا، نکتارد6 و استارگلد مورد بررسی واقع شدند. در بین ارقام هلو و شلیل مورد مطالعه، رقم هلوی سرخ و سفید مشهد و هلوی قرمز مشهد که ارقام بومی ایران می‌باشند، مقاوم ترین جوانه‌های زایشی را داشتند که با سایر ارقام هلو و شلیل بجز رقم شلیل ایندیپندنس تفاوت معنی داری نداشتند. حساس ترین جوانه‌های زایشی را رقم شلیل ایندیپندنس و مقاوم ترین جوانه‌های رویشی را رقم هلوی سرخ و سفید مشهد و رقم ردهون در بین ارقام هلو و رقم نکتارد6 و رقم کیوتا در بین ارقام شلیل دارا بودند. نشت یونی نسبی چوب یکساله در ارقام هلو کمتر از ارقام شلیل بود. اما نشت یونی نسبی بین خود ارقام هلو تفاوت معنی داری نداشت و رقم نکتارد6 نیز با ارقام هلو تفاوتی نداشت. هلوی رقم سرخ وسفید مشهد (به ترتیب 33/93 و 50/136میلی گرم در لیتر)، در بین ارقام مورد مطالعه بیشترین مقدار کربوهیدرات‌های محلول (قند) را در جوانه‌های زایشی و چوب یکساله داشت. نتایج حاصل از اندازه گیری مقدار قند با میزان نشت یونی نسبی اندازه گیری شده و مشاهدات ظاهری انجام شده همبستگی مثبت داشت و نشان داد، هرگاه مقدار قند در عضوی بیشتر و نشت یونی آن کمتر بود، میزان حساسیت آن عضو نیز به سرما کمتر بود. واژه‌های کلیدی : ارقام هلو و شلیل، سرمازدگی، نشت یونی نسبی، مشاهدات ظاهری، قند