با همکاری انجمن علمی منظر ایران
دوره و شماره: دوره 24، شماره 1، تابستان 1389 
مقالات پژوهشی

بررسی اثر سطوح تراکم کاشت بر عملکرد و کیفیت میوه توت فرنگی رقم سلوا در سیستم کشت بدون خاک عمودی

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3636

اعظم سیدی، علی عبادی، مصباح بابالار، بهروز سعیدی

چکیده چکیده در این پژوهش به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف تراکم کاشت بر عملکرد و کیفیت میوه توت‌فرنگی رقم سلوا، تحقیقی در گلخانه و آزمایشگاه‌های گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران طی سال های 1384 -1383 اجرا گردید .در این آزمایش، نشاءهای توت ‌فرنگی‌ داخل حفره هایی که بر روی کیسه‌های پلاستیکی استوانه‌ای شکل (ستون) تعبیه شده بودند، به صورت فاکتوریل در قالب طرح آزمایشی بلوک های کامل تصادفی کشت شدند. در هر ستون 16 یا 24 بوته کشت گردید و فاصله بین ستون ها 100 و 75 سانتی متر در نظر گرفته شد و آزمایش در سه تکرار انجام گرفت. نتایج نشان داد که تراکم بوته در هر ستون بر عملکرد تک بوته و فاصله بین ستون ها برعملکرد تک بوته و عملکرد هر ستون تأثیر معنی‌دار داشت. میزان عملکرد تک بوته در تراکم 16 بوته روی ستون نسبت به تراکم 24 بوته روی ستون بیشتر بود و در فاصله 100 سانتی متر نسبت به فاصله 75 سانتی متر بین ستونها، افزایش عملکرد در هر بوته و در هر ستون مشاهده گردید. در روی هر ستون، در گیاهان یک چهارم بالایی نسبت به گیاهان یک چهارم پایینی آن ستون، میزان عملکرد تک بوته حدود 50 گرم و عملکرد کل بوته ها حدود 300 گرم افزایش نشان داد .در مجموع، علیرغم عملکرد کمتر تک بوته ها در تراکم 24 بوته در روی هر ستون و فاصله 75 سانتی متر بین ستون ها ، عملکرد کل آن ها نسبت به تراکم 16 بوته روی هر ستون و فاصله 100 سانتی متر بین ستون ها افزایش نشان داد. تیمارهای مورد نظر بر بیشتر صفات کیفی اندازه گیری شده از جمله طول و قطر میوه، میزان ویتامین ث، pH ، مواد جامد محلول(TSS)، درجه اسیدیته(TA)، شاخص طعم میوه (TSS/TA) و ... تأثیر معنی‌داری نداشتند. با این حال کلیه موارد فوق در تیمار 16 بوته و فاصله 100 سانتی متر نسبت به تیمارهای دیگر برتری نشان داد. واژه های کلیدی: توت فرنگی،سلوا، تراکم کاشت، کشت عمودی، عملکرد، کیفیت

مقالات پژوهشی

مطالعه اثر پاکوتاه کنندگی پاکلوبوترازول بر روی گل مریمL. Polianthes tuberose و امکان تولید آن به شکل گلدانی

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3637

هانیه هادیزاده، علی تهرانی فر، محمود شور، سید حسین نعمتی

چکیده چکیده پاکلوبوترازول مهم ترین ترکیب تریازولی می باشد که در برخی از محصولات به عنوان کند کننده رشد به کار می رود. در این تحقیق، تأثیر روش‌های کاربرد و غلظت پاکلوبوترازول به منظور کنترل ارتفاع گیاه و تولید گلدانی گل مریم مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش اول، پیازهای مریم قبل از کشت در محلول پاکلوبوترازول با غلظت‌های 25، 50 ، 75 و 100 میلی‌گرم در لیتر و بمدت زمان 10 ،20، 30 دقیقه فرو برده شده و سپس در گلدان کشت شدند. آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کاملا تصادفی در 4 تکرار اجرا شد. در آزمایش دوم، گیاهان در مرحله ای که 20 سانتی‌متر ارتفاع و برگهای کاملاً توسعه یافته داشتند، با غلظت‌های0 ، 15، 30، 45، 60 و 75 میلی‌گرم در لیتر پاکلوبوترازول در غالب طرح کاملا تصادفی با 5 تکرار محلول پاشی شدند. نتایج نشان داد که بلندترین گیاهان (54/54 و 40/60 سانتی‌متر) به ترتیب در آزمایش فروبری و محلول پاشی، گیاهان شاهد می‌باشند. سریعترین زمان گل‌دهی (3/107روز) نیز در گیاهان شاهد دیده شد در حالی که گلدهی با کاربرد پاکلوبوترازول با غلظت 100 میلی‌گرم در لیتر تا 2/122 روز به تأخیر افتاد. صفات طول خوشه، طول ساقه و تعداد گلچه در هر دو روش فروبری پیاز قبل از کشت و محلول پاشی تحت تأثیر غلظت پاکلوبوترازول کاهش یافتند. نتایج این آزمایش نشان داد که پاکلوبوترازول توانسته است اندازه گیاه را متناسب با اندازه گلدان کنترل کند. واژه‌های کلیدی: گل مریم، پاکلوبوترازول، روش کاربرد

مقالات پژوهشی

تاثیر بسترهای مختلف کشت و دمای انبار بر کیفیت نگهداری میوه های گوجه فرنگی

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3638

محمد احمدی دهج، محمود قاسم نژاد، محسن زواره، غلامعلی پیوست

چکیده چکیده بسیاری از عوامل و شرایط قبل و پس از برداشت ارزش غذایی و ماندگاری فرآورده های باغی را تحت تاثیر قرار می دهد. این پژوهش واکنش میوه های گوجه فرنگی تولید شده از بسترهای مختلف ضایعات چای، ضایعات چای: زئولیت (1:1)، ضایعات چای: زئولیت (1:3)، ضایعات چای: زئولیت (3:1) و زئولیت: پرلیت (1:1) در کشت بدون خاک به دو دمای مختلف نگهداری (12و 20 درجه سلسیوس) بررسی شد. نتایج نشان داد که ویژگی های کیفی میوه ها مثل ظرفیت آنتی اکسیدانی و ترکیبات فنولی کل تحت تأثیر دمای انبار قرار می گیرد. واکنش به دمای انبار در میوه های تولید شده از بسترهای مختلف متفاوت بود. کاهش وزن میوه ها نیز تحت تأثیر دما قرار گرفت ولی نوع بستر اثر چندانی بر این ویژگی نداشت. کاهش ظرفیت آنتی اکسیدانی و ترکیبات فنلی کل نیز نشان داد که با افزایش دما (20 درجه سلسیوس) و مدت نگهداری بیشتر کاهش می یابد. میوه های تولید شده از بستر ضایعات چای بالاترین ظرفیت آنتی اکسیدانی و ترکیبات فنلی را پس از دو هفته انبارداری داشتند. واژه های کلیدی: گوجه فرنگی، کشت بدون خاک، کیفیت و ظرفیت آنتی اکسیدانی

مقالات پژوهشی

تأثیر ورقه های حاوی بی سولفیت سدیم بر کنترل پوسیدگی، صفات انباری و باقیمانده سولفیت انگور رقم قزل اوزوم

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3639

حامد دولتی بانه، خالد سامط، رسول جلیلی مرندی، مهشید هناره

چکیده چکیده اثرات سه سطح متفاوت دی اکسید گوگرد با غلظت 1 گرم بر کیلوگرم (یک ورقه کامل در بالای جعبه، نصف یک ورقه در بالای جعبه و نصف دیگر آن در پایین جعبه و بدون ورقه سولفورپد) همراه با دو نوع پوشش پلاستیکی ( سوراخ دار و بدون سوراخ ) در طول دوره نگهداری (135 روز) در سردخانه بر صفات درصد کاهش وزن، سفید شدگی حبه ها، درصد آلودگی قارچی، خشکیدگی و تغییر رنگ چوب خوشه، چروکیدگی حبه ها، pH، TSS، TA، طعم و مزه و باقیمانده سولفیت داخل حبه های انگور رقم قزل اوزوم بررسی شدند. نتایج نشان داد که تیمار ورقه های سولفور به طور معنی‌داری میزان کاهش وزن، چروکیدگی چوب خوشه و حبه و آلودگی قارچی را کاهش دادند. در حالیکه سفید شدگی حبه ها و تغییر طعم و مزه را نیز افزایش دادند. تیمار پوشش بدون سوراخ به طور معنی داری میزان کاهش وزن و خشکیدگی چوب خوشه را کاهش داد. در بین تیمارهای کاربرد سولفور پد، بیشترین و کمترین طعم گوگردی میوه به ترتیب در تیمار دو ورقه با پوشش بدون سوراخ و یک ورقه در پوشش سوراخ دار دیده شد. نتایج اندازه گیری باقیمانده سولفیت در میوه ها در پایان دوره انبارداری نشان داد که بیشترین مقدار سولفیت به ترتیب در تیمار یک و دو ورقه سولفور در پوشش بدون سوراخ بدست آمد. در حالیکه در پوشش سوراخ دار مقدار سولفیت در هر دو تیمار کاربرد ورقه های سولفور از حد مجاز 10 پی پی ام پایین تر بود. واژه های کلیدی: انگور، عمر انباری، ورقه های آزاد کننده دی اکسید گوگرد، پوشش پلاستیکی، باقیمانده سولفیت

مقالات پژوهشی

بررسی تأثیر روش های مختلف خشک کردن بر سرعت کاهش وزن،میزان اسانس و درصد کامازولن گیاه دارویی بابونه (Matricaria recutita) رقم دیپلوئید جرمانیا

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3641

میترا رحمتی، مجید عزیزی، محمدتقی عبادی، محمد حسن زاده خیاط

چکیده Abstract To compare the effects of different drying temperatures and different microwave powers and two different natural methods (shaded and sunny area) in chamomile (Matricaria recutita (L.) Rauschert CV. Germania (diploid)) essential oil and chamazolene content, drying time and drying rate, an experiment was carried out at the research field of Ferdowsi University of Mashhad (FUM), Iran during 2007-2008. The experimental design was completely randomized block design including three temperatures: 50, 60 and 70 °C, six microwave powers: 100, 180, 300, 450, 600 and 900 w and drying in shaded and sunny area, with three replications. The drying process was continued until the mass of the sample reduced to a moisture content of about 0.10 on a dry basis or 10% on a wet basis. The results indicate that different treatments of drying had a significant effect on the drying time, drying rate and essential oil and chamazolene content. The maximum essential oil content (%0.72) obtained at drying in shaded area and the lowest one was obtained at drying by microwave and high temperatures of oven. Maximum chamazolene content obtained at microwave drying (except 100w power) and natural method (both shaded and sunny areas). Minimum chamazolene content was obtained at drying by oven. Keywords: Sunny oven, Chamomile, Drying, Shade, Microwave microwave, Natural method

مقالات پژوهشی

Effect of Biofertilizers and Chemical Fertilizers on Morphological Properties, Yield, Yield Components and Essence Percentage of Cumin (Cuminum cyminum)

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3643

امیرحسین سعیدنژاد، پرویز رضوانی مقدم

چکیده Abstract Biofertilizers are one of the main sources to supply nutrient elements for plants in sustainable agriculture. In order to evaluate the effects of biofertilizers and chemical fertilizers on Cumin (Cuminum cyminum) as a medicinal plant a field experiment was conducted in the Research Farm of Faculty of Agriculture, Ferdowsi University of Mashhad in a randomized complete block design with three replications in year 2008.The treatments were nitrogen fixation bacteria (Azotobacter and Azospirillium) and phosphate solublizing bacteria (Pseudomonas flurescence) in pure and combination treatments and chemical fertilizers treatment compared with control treatment. The result indicated that performed treatments could significantly enhance the yield and yield components. Biofertilizers increased the biological yield, seed yield, plant height, number of umbers per plant, number of seed per umber, number of seed per plant and the thousand seed weight. Combination use of Azotobacter and Azospirillium with pseudomonas had better effect on most of the studied characteristics compared with other treatments. In general, biofertilizers could be a good substitution for chemical fertilizers in cumin production. Keywords: Cumin, Azotobacter, Azospirillium, Pseudomonas, Yield

مقالات پژوهشی

اثر برخی عناصر غذایی کم مصرف بر صفات کمی گل مریم رقم دابل

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3651

محمود شور، علی تهرانی فر، اصغر خوشنود یزدی

چکیده چکیده گل مریم از مهمترین گلهای بریده در ایران و جهان به شمار میرود. در این تحقـیق اثر عناصر کـم مصــرف آهـن، روی، مس و منگـنز بر طـول خوشـه گل آذین، طول گل آذین، تعداد و قطر گلچه، قطر خوشه گل آذین و ماندگاری گلهای مریم در چهار طرح آزمایشی جداگانه در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار مطالعه گردید. غلظت های مورد استفاده صفر (شاهد)، 2، 4 و 6 میلی گرم در لیتر برای هر یک از کودها در نظر گرفته شد. کودهای مورد نظر به صورت محلول پاشی و در سه مرحله بکار برده شد. مرحله اول در زمان هشت برگی شدن گیاه (30روز پس از کاشت)، مرحله دوم یک ماه پس از مرحله اول و مرحله سوم یک ماه پس از مرحله دوم بود. نتایج آزمایش ها نشان داد، غلظت های 6 میلی گرم در لیتر سولفات آهن بر صفات طول گل آذین و تعداد گلچه، غلظت 2میلی گرم درلیتر بر طول خوشه و غلظت 4 میلی گرم در لیتر این کود بر باز شدن گلچه ها در سطح 1% معنی دار گردید. سولفات روی با غلظت 4 میلی گرم در لیتر بر صفات طول گل آذین، طول خوشه و تعداد گلچه موثر واقع شد و غلظت 6 میلی گرم در لیتر آن بر صفت درصد باز شدن گلچه ها در سطح 1% معنی دار گردید. غلظت های 2 میلی گرم در لیتر سولفات مس بر اندازه طول خوشه و تعداد گلچه، غلظت 6 میلی گرم در لیتر بر صفت درصد باز شدن گلچه ها و قطر گل آذین و غلظت 4 میلی گرم در لیتر نیز برطول گل آذین موثر واقع شد. سولفات منگنز با غلظت 6 میلی گرم در لیتر تقریبا کلیه صفات را تحت تاثیر قرار داد و ماندگاری گلها را به 4/12 روز رساند. واژه های کلیدی: کودهای ریز مغذی، گل مریم و انبار مانی

مقالات پژوهشی

اثر هومیک اسید بر تجمع کادمیوم، نیترات و تغییرات فعالیت آنزیم نیترات ردوکتاز در کاهو

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3652

مریم حقیقی، محسن کافی

چکیده چکیده از آنجایی که در بین سبزیجات برگی کاهو از مهمترین منابع جذب کننده فلزات سنگین و نیترات می‌باشد لذا در این تحقیق سعی بر آن شده است که با استفاده از هومیک اسید جذب کادمیوم کاهش یافته و اثر این ماده آلی بر جذب و متابولیسم نیترات در کاهو پیگیری شود. از این رو آزمایشی در محیط کشت حاوی پیت/پرلیت طراحی شد و گیاهان با محلول هوگلند همراه با دو غلظت کادمیوم (2 و 4 میلی گرم در لیتر) و هومیک اسید (100 و 1000 میلی گرم در لیتر) آبیاری شد. نتایج نشان داد همراه با افزایش غلظت کادمیوم در محیط کشت، غلظت کادمیوم در برگ افزایش و میزان پروتئین و وزن تر برگ کاهش یافت. اما غلظتN ، P، نیترات و فعالیت نیترات ردوکتاز تفاوت معنی داری نداشتند. با افزایش غلظت هومیک اسید، وزن تر، غلظت نیتروژن و پروتئین و فعالیت نیترات ردوکتاز افزایش و غلظت کادمیوم برگ کاهش یافت. اثر استفاده همزمان هومیک اسید و کادمیوم نشان داد که هومیک اسید باعث کاهش جذب کادمیوم توسط گیاه و در نتیجه کاهش اثرات سمی‌آن بر تغییرات فیزیولوژیکی و وزن کاهو شد. همچنین استفاده هومیک اسید باعث تجمع نیترات در کاهو نشد. آزمایش های تکمیلی در آینده در سایر محیط های کشت برای توصیه استفاده از هومیک اسید در فرایند تولید کاهو در شرایط آلودگی به فلزات سنگین ضروری به نظر می‌رسد. واژه های کلیدی: نیتروژن، فسفر، نیترات، فلزات سنگین، نیترات ردوکتاز

مقالات پژوهشی

استفاده از تکنیک افزودن نسبی (RAR) نیتروژن برای کاهش سمیت آمونیوم در گیاه خیار

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3653

عبدالرضا سجادی نیا، حمیدرضا روستا، محمد کاظم سوری، اصغر رحیمی

چکیده چکیده در این آزمایش اثر نسبت های مختلف آمونیوم و نیترات بر روی رشد گیاه خیار در محیط هیدروپونیک بررسی شد. این مطالعات نشان داد که تنش آمونیوم در خیار، که یک گونه حساس به سمیت آمونیوم است، می‌تواند بوسیله تطبیق سرعت کاربرد نیتروژن در محیط کشت نسبت به تقاضای گیاه به نیتروژن کم شود. آمونیوم در یک آهنگ افزایش نسبی 15/0 و 25/0 بطور روزانه بکار رفت. برای مقایسه، گیاهان در غلظتهای ثابت 1 و 4 میلی مولار آمونیوم هم کشت شدند. وزن تر گیاهان رشد کرده با آمونیوم به عنوان تنها منبع نیتروژن در افزایش نسبی 15/0 در روز مشابه گیاهان تغذیه شده با نیترات بود، در حالی که سرعت کاربرد بالای آمونیوم در 25/0 در روز کاهش کمی را در رشد گیاه ایجاد نمود. آمونیوم رشد گیاه را در غلظت 4 میلی مولار کاهش داد. نسبت رشد ریشه به شاخه نیز در گیاهان تغذیه شده با آمونیوم کاهش یافت. غلظت کلسیم در برگهای گیاهان تغذیه شده با آمونیوم در مقایسه با گیاهان تغذیه شده با نیترات کمتر بود. تیمارهای مختلف اثر معنی داری بر کلروفیل فلورسانس برگ نداشت. بنابراین، از این آزمایش نتیجه‌گیری شد که تکنیک افزودن نسبی حداقل در نسبتهای پایین 15/0 در روز اثر منفی آمونیوم بر رشد گیاه خیار را از بین می برد. واژه های کلیدی: خیار، هیدروپونیک، نیترات، سمیت آمونیوم، آهنگ افزایش نسبی نیتروژن، کلسیم

مقالات پژوهشی

بررسی اثر اکسین و اسید جیبرلیک در افزایش راندمان پیوند وصله ای در تعدادی از ارقام گردو (Juglans regia)

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3654

محی الدین پیرخضری، داراب حسنی، اصغر سلیمانی

چکیده چکیده گردو یکی از مهمترین محصولات خشکباری کشور است. در حال حاضر اکثر باغات موجود بذری بوده و از تنوع بالایی برخوردار هستند. به منظور ایجاد باغات یکنواخت و افزایش کمی و کیفی محصول، پیوند جوانه بعنوان مناسبترین روش تکثیر غیر جنسی در کشور هنوز با مشکلات فنی و اجرایی مواجه می باشد. با وجود درصد قابل توجه گیرایی اولیه پیوند وصله ای، درصد موفقیت تولید نهال بسیار پایین است. در این پژوهش اثر هورمونهای آکسین و جیبرلین در چهار رقم و یک ژنوتیپ گردو در افزایش باز شدن جوانه ها و کاهش جوانه های خشک و راکد مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل نتایج اختلاف معنی داری را در افزایش درصد گیرایی کل، جوانه های سبز شده و کاهش جوانه های خشک و راکد در تیمارهای هورمونی نشان داد. اختلاف بین ارقام نیز از این نظر معنی دار بود. مقایسه میانگین ها نشان داد که ایندول استیک اسید50 ppm) ) با 56% درمقایسه با شاهد با 26% بیشترین اثر را در درصد جوانه های باز شده داشته است. سایر تیمارهای هورمونی نیز حداقل 20% جوانه های باز شده را افزایش دادند. در بین ارقام نیز، بیشترین درصد پیوند های رشد کرده مربوط به چندلر (58%) و کمترین مقدار مربوط Z63 (26% ) بود. اثر متقابل تیمار هورمونی در رقم نیز در درصد جوانه های راکد، درصد سبز شدن جوانه ها و قطر شاخه معنی دار گردید. اثر متقابل تیمار در رقم برای درصد جوانه سبز شده نشان داد که در رقم چندلر بهترین تیمار هورمونی GA100 وIBA 50 بوده است در حالیکه در رقم پدرو تیمار هورمونی IBA 50 و در ژنوتیپ Z63 تیمار هورمونی IBA 100 بهترین نتیجه را داده است. این آزمایش نشان داد که کاربرد اکسین و اسید جیبرلیک میتواند بخشی از مشکلات مربوط به تولید نهال گردو پیوندی در کشور را مرتفع نماید. واژه های کلیدی: Juglans regia L. ، تکثیر رویشی، تیمار هورمونی، پیوند وصله ای، ارقام گردو

مقالات پژوهشی

بررسی تعیین زمان برداشت دو رقم زیتون و تاثیر آن بر کیفیت و کمیت روغن در منطقه گرگان

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3655

اعظم آسفی نجف آبادی، خدایار همتی، عظیم قاسم نژاد، مینا غزایی یان، پونه ابراهیمی

چکیده چکیده زمان برداشت و شرایط نگهداری زیتون پس از برداشت از عوامل مهمی هستند که نه تنها بر میزان روغن بلکه بر کیفیت آن نیز تاثیر بسزایی دارد. شرایط اقلیمی و منطقه ای از عواملی هستند که سبب شده زمان برداشت در هر منطقه متفاوت باشد. این تحقیق به منظور ارزیابی تاثیر زمان برداشت بر کمیت و کیفیت روغن در دو رقم زیتون کشت شده در گرگان انجام شد. بدین منظور دو رقم برتر کرونایکی و میشن انتخاب شد. از تاریخ پانزدهم شهریور تا اواسط آذر ماه هر پانزده روز یک بار نمونه برداری صورت گرفت. در هر مرحله از برداشت، خصوصیات کمی و کیفی روغن اندازه گیری شد. نتایج آزمایش نشان داد که مقدار روغن در ماده خشک، درصد اسید چرب آزاد با افزایش درجه رسیدگی افزایش یافت، در حالی که از ارزش پراکسید با پیشرفت رسیدگی کاسته شد. با توجه به تغییرات درصد روغن واسید چرب آزاد و پراکسید بهترین زمان برداشت برای ارقام مذکور اوایل آذر ماه می باشد. واژه های کلیدی:روغن زیتون، زمان برداشت، کیفیت وکمیت روغن

مقالات پژوهشی

اثرات متیل جاسمونات و پرتوتابی UV-C برکیفیت وعمر پس از برداشت میوه توت فرنگی رقم سلوا

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3656

رقیه طالبی حبشی، علیرضا عیوضی

چکیده چکیده به منظور افزایش کیفیت و عمر انباری میوه های توت فرنگی رقم سلوا، پرتوتابی UV-C در دو زمان (5 و 15 دقیقه ای) وغوطه وری در متیل جاسمونات با سه غلظت (شاهد، 1و 3 میکرومول برلیتر) بکارگرفته شد. پژوهش به صورت آزمایش فاکتوریل Dummy Plot در قالب طرح کاملاً تصادفی در8 تکرار انجام شد. میوه های توت فرنگی پس ازبرداشت و بعد از انجام تیمارهای مورد نظر14 روز در سردخانه در دمایc °2±2+ و رطوبت نسبی 95 درصد نگهداری شدند. بلافاصله بعد از تیمار و در پایان دوره انبارداری صفات کیفی از جمله: درصد مواد جامد محلول کل (TSS )، اسیدیته قابل تیتراسیون (TA)، ویتامین C، پوسیدگی و فنل کل مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثرات متقابل پرتوتابی پنج دقیقه ای و غوطه وری در متیل جاسمونات به غلظت یک میکرومول بر لیتر باعث کاهش پوسیدگی و افزایش فنل کل در طی 14 روز انبارداری گردید. از طرفی تیمار پرتوتابی UV-C به همراه غوطه وری در متیل جاسمونات اثر معنی داری بر رویTA ، TSS و ویتامین C نداشت. واژه های کلیدی: توت فرنگی، پرتوتابی، UV-C، غوطه وری، متیل جاسمونات

مقالات پژوهشی

ترکیبات فنلی و فعالیت آنتی اکسیدانی برخی ارقام ایرانی و وارداتی سیب در منطقه کرج

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3657

انسیه قربانی، داوود بخشی، حسن حاج نجاری، محمود قاسم نژاد، پروانه تقی دوست

چکیده چکیده در این مطالعه میزان فنل کل و فعالیت آنتی اکسیدانی پوست و گوشت و ترکیبات فنلی اصلی میوه شامل کلروژنیک اسید، کاتچین، فلوریدزین، کوئرستین 3-گالاکتوزید، سیانیدین 3-گالاکتوزید (آنتوسیانین) و فلاونوئید کل پوست ارقام بومی ’قندک‘، ’حیدرزاده‘ و ارقام وارداتی ’گلدن اسپور‘، ’رد اسپور‘ و ’رد دلیشز‘ اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که ارقام انتخاب شده از نظر تمامی فاکتورها به جز میزان سیانیدین 3-گالاکتوزید دارای اختلاف معنی داری هستند. رقم قرمز ’رد اسپور‘ دارای بیشترین میزان کاتچین و فلوریدزین بود. رقم قرمز ’حیدرزاده‘ بیشترین میزان کوئرستین 3-گالاکتوزید و سیانیدین 3-گالاکتوزید و فلاونوئید کل را نشان داد. رابطه مثبتی بین مقدار فنل کل و فعالیت آنتی اکسیدانی برقرار بود. پوست ارقام مورد مطالعه دارای فنل کل و فعالیت آنتی اکسیدانی بیشتری نسبت به گوشت بودند. در میان ارقام مورد آزمایش، پوست رقم ’رد اسپور‘ و گوشت رقم ’حیدرزاده‘ بیشترین میزان فنل کل و فعالیت آنتی اکسیدانی را دارا بودند. واژه های کلیدی: فنل کل، کلروژنیک اسید، آنتوسیانین، کوئرستین 3-گالاکتوزید، کاتچین

مقالات پژوهشی

تاثیر زمان برداشت و بسته‌بندی با اتمسفر تغییر یافته بر عمر انباری میوه چند رقم زردآلو

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3658

محمد زرین‌بال، جابر سلیمانی، سعداله اسکندری، عادل دباغ محمدی نسب، راحله رسولی پیروزیان

چکیده چکیده میوه زردآلو به دلیل داشتن شدت تنفسی زیاد و سرعت فرآیند رسیدگی، عمر انباری کوتاهی داشته و بایستی در زمان کوتاهی پس از برداشت، به بازار عرضه شود. این پژوهش با هدف تعیین مناسب‌ترین زمان برداشت میوه زردآلو، افزایش عمر انباری و کاهش ضایعات آن انجام شد. طرح آزمایشی اسپلیت- اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی بود که در آن میوه‌های چهار رقم تجارتی زردآلو شامل ارقام "قرمز شاهرود"، "قربان مراغه"، "اردوباد" و "نصیری" (فاکتور اصلی) در سه مرحله از رسیدگی میوه (فاکتور فرعی) بر اساس شاخص رنگ پوست (رنگ پوست میوه زمینه سبز با لکه‌های زرد، زمینه زرد با لکه‌های سبز و زمینه زرد با لکه‌های نارنجی) از درخت برداشت شدند. سپس میوه‌ها در جعبه‌های دارای پوشش پلی‌اتیلن بسته‌بندی شده و در سردخانه (دمای صفر تا 2 درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی 85% ) بمدت 0، 7، 14‌، 21 و 28 روز (فاکتور فرعی فرعی) نگهداری شدند. پس از هر مرحله از نگهداری میوه‌ها در سردخانه، خصوصیات کیفی میوه شامل چروکیدگی پوست، ژله‌ای شدن گوشت و میزان فساد میوه‌ها از نظر وضعیت کیفی ارزیابی شده و همچنین سفتی میوه، میزان مواد جامد محلول، pH و EC نیز اندازه‌گیری و تجزیه واریانس شدند. صفات کیفی پس از تجزیه کلاستر با استفاده از فاصله اقلیدوسی، دندروگرام حاصل به چهار کلاس متمایز گردید. نتایج نشان داد که مناسب‌ترین زمان برداشت میوه زردآلو در همه ارقام مرحله دوم برداشت (رنگ پوست میوه زمینه زرد با لکه‌های سبز) بوده و در افزایش عمر انباری آنها اثر معنی‌داری دارد. در این شرایط میوه‌های ارقام "قرمز شاهرود" تا 21 روز، "قربان مراغه" تا 28 روز، "اردوباد" تا 21 روز و "نصیری" تا 28 روز با کیفیت مناسب در سردخانه قابل نگهداری هستند. واژه‌های کلیدی: ارقام زردآلو، بسته‌بندی، زمان برداشت، عمرانباری

مقاله پژوهشی

بررسی اثر پس از برداشت اسید سالیسیلیک بر برخی ویژگی های کیفی و فعالیت آنتی اکسیدانی میوه کیوی رقم هایوارد

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3659

زهره روحی، محمدرضا اصغری، یوسف رسمی، زهرا اصلانی

چکیده چکیده تأثیر غلظت های مختلف اسید سالیسیلیک به همراه آب گرم بر عمر پس از برداشت میوه کیوی رقم هایوارد در دمای 5/0± 0 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 95-90% بررسی شد. میوه ها پس از برداشت با محلول اسید سالیسیلیک در غلظت های (0، 1 و 2) میلی مولار تیمار شده و در دمای5/0± 0 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 95-90% به مدت 16 هفته نگهداری شدند. پس از 8 و 16 هفته خواص کیفی میوه شامل سفتی بافت، اسیدهای آلی، مواد جامد محلول، ویتامین C، فعالیت آنتی اکسیدانی، فعالیت آنزیم کاتالاز و پروتئین کل مورد ارزیابی قرار گرفت. اسید سالیسیلیک به طور معنی داری باعث حفظ سفتی بافت میوه شد و بالاترین میزان سفتی بافت مربوط به غلظت 2 میلی مولار اسید سالیسیلیک بود. همچنین کاربرد اسید سالیسیلیک تأثیر معنی داری بر میزان اسیدهای آلی بعد از 16 هفته و ویتامین C پس از 8 هفته نگهداری داشت، اما تأثیر معنی داری بر میزان مواد جامد محلول نداشت. کاربرد اسید سالیسیلیک تأثیر معنی داری بر میزان فعالیت آنتی اکسیدانی نشان داد. اثر اسید سالیسیلیک در افزایش فعالیت آنزیم کاتالاز و پروتئین کل پس از 16 هفته معنی دار بود. وازه های کلیدی: اسید سالیسیلیک، پس از برداشت، فعالیت آنتی اکسیدانی، کیوی

مقالات پژوهشی

بررسی خواص فیتوشیمیایی و ضد باکتریایی اسانس بومادران شیرازیAchillea eriophora DC. به روش میکرودایلوشن (ریز رقت)

https://doi.org/10.22067/jhorts4.v1389i1.3660

فاطمه عروجعلیان، روحا کسری کرمانشاهی

چکیده چکیده اسانس گیاه دارویی بومادران شیرازی (Achillea eriophora) به روش تقطیر با آب و با استفاده از دستگاه کلونجر استخراج گردید. اسانس بدست آمده با استفاده از دستگاه گاز کروماتوگرف (GC) و گاز کروماتوگراف متصل به طیف نگار جرمی (GC/MS) آنالیز شد و اجزاء آنها بر اساس شاخص بازداری و طیف جرمی تعیین گردید. سپس با استفاده از تکنیک میکرودایلوشن (ریز رقت) و با استفاده از دستگاه خواننده الایزا خاصیت ضد باکتریایی اسانس مورد نظر با تعیین حداقل غلظت بازدارندگی ( MIC ) و حداقل غلظت کشندگی ( MBC) علیه برخی از باکتریهای آلوده کننده مواد غذایی مانند Staphylococcus aureus، Bacillus cereus، Listeria monocytogenes، Escherichia coli O157H7 و Salmonella enteritidis بررسی شد. نتایج این تحقیق نشان داد که میزان اسانس استخراج شده از این گونه بسیار بیشتر از بقیه گونه‌های جنس بومادران میباشد. نتایج حاصل از بررسی اجزای اسانس به روش GC-MS تعداد 36 ترکیب را در اسانس این گونه از بومادران اثبات کرد که کامفور(65/28 درصد)، 1و8 سینئول (95/26درصد)، کامفن )98/5 درصد)، بتا پینن (8/4 درصد)، آلفا پینن (2/4 درصد) و بورنئول(4 درصد) ترکیبات عمده موجود در آن را تشکیل می دادند. MIC اسانس این گونه علیه باکتریهای گرم مثبت بین15/0 تا 75/0 میلیگرم در میلی لیتر و علیه باکتریهای گرم منفی بین 5/1 تا 3 میلیگرم در میلی لیتر بدست آمد. حساسترین پاتوژن با اسانس این گونه S. aureus و مقاومترین پاتوژن Salmonella enteritidis تشخیص داده شد. واژه‌های کلیدی: اسانس، خواص ضد باکتریایی، بومادران شیرازی، تکنیک میکرو دایلئشن (ریز رقت)